اولین مطلبی که از «ماچولند» دیدم، اعتراض به استفاده‌ی حسن روحانی از عبارت «پیرزن هم به این می‌خندد، این مضحک است» بود. نکته‌ی مهم این است که دقیقا اصلا مهم نیست که نتانیاهو چه گفته است. رییس‌جمهور ایران بین «پیرزن بودن» و «مضحک بودن» خطی کشیده‌است و یکی را معادل دیگری دانسته‌است و این رفتاری «ماچو» است که در لایه‌ی اول «زن بودن» را تحقیر می‌کند و در لایه‌ی بعدی «پیر بودن» را. رفتارهایی از همین جنس، مردان ِ هم‌جنس‌گرا، زنی که به شغل‌اش «بیش از اندازه» توجه می‌کند، کسی که بیمار یا ناتوان است، و دیگری که به اقلیتی متعلق است را تحقیر می‌کند.

حدس می‌زنم که یکی از واکنشهای غالب به «ماچولند» از جنس «سخت نگیر بابا!» و «وسط این‌همه مشکل این و گرفتی!» باشد. نکته‌ی مهم این است که باید سخت گرفت. ذهنیت ِ تحقیرکننده، سنگ ِ بنای جامعه‌ای است که به اکثریت تعلق دارد و اقلیت را تحقیر می‌کند. در ترافیک ِ سنگین ِ شبکه‌های اجتماعی، به‌راحتی می‌توان از این نکته غفلت کرد و فیس‌بوک را به نقطه‌ی بازتولید ِ رفتارهای بیمار ِ جامعه‌ی بزرگ‌تر تبدیل کرد. علاوه بر این‌که به این دلیل، «سخت‌گرفتن» یک ضرورت است، اتفاقا ماچولند به قلب معضل زده است. اعدام، تحقیر جنسی و مذهبی، و بی‌صدا بودن بخش ِ بزرگی از جامعه، حاصل ِ مستقیم ِ این نکته هستند که مرد میان‌سالی در راس هرم قدرت، به پیرزنان می‌خندد و صدایی بلند نمی‌شود.

ایده ماچولند ساده اما مهم است و پیاده‌سازی خیلی خوب انجام شده است. در هرمورد، این سه سر فصل قید شده‌اند: «واقعیت این است که:»، «ما فکر می‌کنیم:» و «چه کنیم؟». خلاصه و دقیق. هر مورد، در چند کلمه توضیح داده شده است. این جنس از پیاده‌سازی، برای وضعیت ِ مبتنی بر شبکه‌های اجتماعی کاملا مناسب است. کم‌تر حوصله‌ی خواندن ِ متن‌های بلند را داریم و ماچولند در چند جمله به هدف می‌زند: این فرم را پر کنید و به برنامه‌ی افق صدای آمریکا ایمیل بزنید و اعتراض کنید که چرا اغلب از مردان دعوت می‌کنند. یا، آیا مردان لباس نمی‌شویند؟ یا اگر مسیح علی‌نژاد مرد بود، در زندگی خصوصی‌اش دقیق می‌شدید؟

علاوه بر این، ماچولند حرکتی ضد ِ مرد نیست. نگاهی به سردر فیس‌بوک ِ ماچولند، مردان و زنانی را نشان می‌دهد که، به تصور من، ممکن است در هر طرف ِ مساله قرار داشته باشند. این طور بگویم: جنسیت لزوما عامل کلیدی در دامن‌زدن به رفتار ماچو، مبارزه با آن، بی‌واکنش گذشتن از آن، یا آسیب دیدن از آن، نیست. فرهنگ ِ ماچو موضوعی فراجنسیتی است و با رفتاری فراجنسیتی می‌توان بر آن غالب شد. به‌بیان صفحه‌ی توییتر ماچولند، «می‌خواهیم سرزمین سکسیسم را با هم اشغال کنیم!»

و حظ بزرگ‌تر که ماچولند بخشی از حرکت بزرگ‌تری است که از فرانسه شروع شده‌است، در قدم بعدی به ایران و ترکیه رسیده‌است و می‌خواهد در ژاپن و آلمان هم جا باز کند.

ماچولند را در فیس‌بوک دنبال کنید و به وب‌سایت‌اش سر بزنید.