مومنانه اگر نگاه کنی، اینکه زلزله در ژاپن بیاید، و نه مثلا در بنگلادش یا نیجریه، یک اشارت آسمانی بود که حقارت آدمیزاد، و آدمیزاد ِ مسلح به بهترین ابزارهایش، دربرابر هستی دوباره یادآوری بشود. من مومنانه نگاه نمی‌کنم، اما از یادآوری ِ این «حقارت مطبوع» خوشحالم، چون، اولا، این یعنی آدمیزاد احتمالا نمی‌تواند کل هستی را نابود کند، و این یعنی بدترین بلاهایی که سر خودمان بیاوریم دوباره احتمالا این امکان هست که حیات، به‌شکلی، از جایی سربزند. دوم، و مهم‌تر، لااقل برای من، این است که آدمیزاد و همه‌ی فن‌آوری‌اش نتوانست راه طبیعت را سد کند. این یعنی تکنولوژی سال ۲۰۱۱ هنوز خیلی جای کار دارد. و این قضیه‌ی لذت‌بخشی است.

عکس از اینجا