درمورد قضیه‌ی لیلا اوتادی اینجا کامل توضیح داده‌شده. مریم هم درباره‌ی قضیه‌ی بلاگر-خبرچین نوشته‌است. از سمت دیگر، «یک فنجان فکر» این اقدام را «توحش مدرن به سبک سبزها» خوانده است. پیشنهاد می‌کنم قبل از خواندن چند پاراگراف بعد این سه مطلب را بخوانید.

آیا هک‌کردن وبسایت لیلا اوتادی کار «خوب»ی است؟ بوضوح اینکه خوب را در گیومه گذاشته‌ام می‌رساند که می‌خواهم درباره‌ی این کلمه کمی فکر کنیم. آیا من هک‌کردن وب‌سایت این خانم بازیگر، و نظایر آن در آینده، را تجویز می‌کنم؟ خیر. به‌دلایل اخلاقی و همینطور عملیاتی نمی‌کنم. اما هم‌چنان معتقدم اینکه وب‌سایت ِ ایشان هک شد اتفاق خوبی بود. توضیح می‌دهم.

ما با یک ساختار سیاسی-اجتماعی طرف هستیم که از همه‌ی ابزارها برای رسیدن به هدفش استفاده می‌کند. این ساختار با تکیه بر منابع مالی و اجتماعی ِ زیادش، مخالف را دستگیر و شکنجه می‌کند و روزنامه‌ی مخالفش را می‌بندد. فیلتر کردن، به‌عنوان ابزار رسمی، و هک، به‌عنوان ابزار نیمه‌رسمی، روش‌های دیگری هستند که این ساختار برای به‌حاشیه‌راندن مخالف و منتقدش از آن‌ها استفاده می‌کند. گفتم که به دلایل اخلاقی و عملیاتی استفاده از همین ابزارها، با این فرض که من و توی شهروند امکان توسل به آنها را داشته باشیم، رویه‌ای نیست که ما را به هدفمان برساند. اخلاقی به این دلیل که ما آنها نیستیم و می‌خواهیم به وضعیت بهتری برسیم. عملیاتی به این دلیل که خشونت ِ ما مجوز خشونت ِ بیشتر به آنها می‌دهد. اما همچنان هک‌شدن وب‌سایت لیلا اوتادی اتفاق خوبی است. چرا؟

در یک اتفاق اجتماعی، نظیر آنچه در ایران می‌گذرد، بازیگران برای استفاده از ابزارهای‌شان حساب سود و زیاد می‌کنند. این یعنی طرفی که یک ابزار قوی، مثلا بگو اعدام مخالف، دراختیار دارد تنها زمانی طناب دارش را باز می‌کند که هزینه‌ی اعدام برایش بیشتر از فایده‌ی آن باشد. تا چند سال پیش، و همزمان با افزایش نفوذ فضای آنلاین در جامعه‌ی ایرانی، حاکمیت بلامنازع بر این فضا با ساختار حکومتی بود. سیاست‌گذاری ِ یک‌طرفه، فیلترینگ و ارتش‌های سایبری، نمادهای اعمال قدرت ساختار در این فضا بودند. هک وب‌سایت بازیگری که نقطه‌ی حساسی از جنبش سبز را اشاره گرفته است این پیام علنی را به ساختار سیاسی می‌رساند که معادله‌ی قدرت تغییر کرده‌است. حالا مخالف هم می‌تواند وب‌سایت هک کند. این یعنی حالا ژنرال‌های سایبری ِ حاکمیت، حضور یک نیروی مخالف فعال را روبروی خود می‌بینند. این وضعیت جدید هنوز شکننده است و می‌تواند به افزایش خشونت منجر شود (مثلا هک وب‌سایت‌های بیشتری از دو طرف). اما به هر حال معادله‌ی تانک دربرابر جاده‌ی خالی حالا به تانک دربرابر تانک نزدیک‌تر شده است.

هک‌شدن وب‌سایت لیلا اوتادی هزینه‌ی اقدام خشونت‌آمیز در فضای سایبری را برای حاکمیت بالا برده است. این می‌تواند اتفاق خوبی باشد.