دارم یک کتاب درمورد جنگ سایبری می‌خوانم. یکی از نویسندگان برای ریگان، بوش پدر و پسر و کلینتون برنامه‌های دفاع سایبری می‌نوشته و نویسنده‌ی دوم، که جوان‌تر است، به سمت دانشگاهی نزدیک‌تر است.

کتاب سناریوهای مختلف ِ درگیری سایبری را بررسی می‌کند و حرف اصلی‌اش این است که ایالات متحده‌ی آمریکا، علی‌رغم اینکه پایه‌گذار اینترنت و سایبراسپیس بود، و با اینکه از نظر نظامی در فضاهای دیگر چیره است، در فضای سایبری نقطه ضعف‌های زیادی دارد. یک علت ِ این موضوع این نکته است که در مقایسه با چین و روسیه، و دیگر کشورهایی که آمریکا ممکن است با آنها وارد درگیری شود، آمریکا بیشترین تکیه را بر ابزارهای شبکه‌ای دارد. این یعنی با حمله‌ی سایبری می‌توان شبکه‌ی برق، بازار بورس، و حتی ارتباطات ارتش آمریکا را از کار انداخت. در پرانتز، این یعنی جمهوری اسلامی ایران هم ممکن است در برابر آمریکا، و شاید اسراییل، برتری سایبری داشته باشد یا با توجه به نزدیکی‌اش به روسیه، چین و کره‌ی شمالی، که هر سه در زمینه‌ی جنگ سایبری قوی هستند، بتواند این برتری را به‌دست بیاورد.

ده دقیقه پیش از طرف شرکت اینترنت زنگ زده‌اند و گفته‌اند که کسی دارد می‌آید که اینترنت خانه را وصل کند. همین‌طور که کتاب می‌خوانم منتظر زنگ  در هستم. بالاخره مامور می‌آید. چینی است و یک مودم سیسکو آورده است. در کتاب خوانده بودم که مودم‌های سیسکو یکی از نقاط مهم ضعف در فضای سایبری آمریکا هستند، از یک‌طرف به این دلیل که نشان داده‌شده که این مودم‌ها مشکلات نرم‌افزاریی دارند که راه دسترسی را برای هکر‌ها باز می‌کنند. گذشته از این، و بسیار مهم‌تر از آن، سیسکو مودم‌هایش را در چین مونتاژ می‌کند. این یعنی اگر چین برنامه‌ی بلندمدتی برای درگیری با آمریکا داشته‌باشد، که عجیب است اگر نداشته‌باشد، این فرصت خوبی برای داخل کردن چند در ِ مخفی در نرم‌افزار و سخت‌افزار مودم‌هاست.

مامور در چند دقیقه مودم را وصل می‌کند و چراغ‌ها چشمک می‌زنند و صفحه‌ی گوگل برای من بالا می‌آید. همه چیز خوب است. مامور می‌پرسد آیا می‌تواند چند لحظه از کامپیوتر من استفاده کند، «حتما!». از دور می‌بینم که پسر بیست و خرده‌ای ساله، و این دقیقا سن ِ میانگین ِ هکرهاست، در چند صفحه چیزی وارد می‌کند. بعد تشکر می‌کند و کامپیوتر را پس می‌دهد و خداحافظی می‌کند و می‌رود.

سریع می‌روم سر کامپیوتر. در همان چند لحظه چیزی دانلود کرده و بعد اجرا کرده. پی‌اش را می‌گیرم. آها، فایل از سایت شرکت اینترنت دانلود شده. لابد باید گزارش می‌کرده که اینترنت را وصل کرده. هنوز اما کمی دوبه‌شک‌ام. فایل را نگه‌می‌دارم که بعدا دقیق‌تر نگاهش کنم.

قضیه‌ی گرداب را باید کنار چند بار «قطع شدن» کابل اینترنت ایران گذاشت. همین‌طور نباید فراموش‌کرد که دست‌هایی از ایران بارها به سایت‌هایی در آمریکا و اسراییل حمله‌کرده است، و از سمت دیگر «استاکس‌نت» داخل نیروگاه بوشهر خزیده‌است. این‌همه یعنی گرداب را باید بزرگتر از «تلاشی برای زدودن وب ِ‌ ایرانی از محتوای غیراخلاقی»، و حتی سیاسی، دانست.

«جنگ سایبری» را بخوانید. گردابی‌ها حتما این کتاب را خوانده‌اند و گذشته از اینکه از یک ابزار در حال حاضر چه استفاده‌ای می‌شود، شناخت ابزار مهم است.