من آدم کوچکی هستم. این یعنی من می توانم سواد مهندسی ام را با چند تا کتاب که خوانده ام بریزم روی هم و با تو ده دقیقه درمورد آزادی و حقوق انسان و اینکه اعدام بد است حرف بزنم، اما هر روز صبح دوش می گیرم و می روم پشت میزم و روی الگوریتم تشخیص شیء و روشی برای درج اطلاعات در تصویر و چیزهایی شبیه این کار می کنم. من سرنهار اگر فرصت کنم کار را کنار می زنم و وبلاگ می نویسم و توی اتوبوس هم وبلاگ و خبر می خوانم. با همان کشیده ی اول و ۲۴ ساعت انفرادی و آزار هم زیر و بم ام را می ریزم بیرون، حتی بیشتر از چیزی که ازم بخواهند.

اگر روزی دستم را زدم به کمرم  و به آدمیزادی که وسط معرکه یا توی اوین کاری کرده فرمایشاتی واصل کردم این را یادم بیاور.

hunger_strike.jpg