digesting_duck.jpg دارم در مورد «خلق حیات بصورت مصنوعی» که از دیروز نظرهای زیادی را به خودش جلب کرده است می خوانم. من از زیست شناسی سررشته ای ندارم، پس در چهارچوبی که ازش سر در می آورم حرف می زنم. موجودات زنده از یک دیدگاه مساله حل کننده های خیلی خوبی هستند. این یعنی ما انسان ها، بعنوان یکی از بهترین ماشین های تصمیم گیری در جهانی که می شناسیم، می توانیم برای رفتن از نقطه ی الف به نقطه ی ب نقشه بکشیم و می توانیم زرد را از قرمز تشخیص بدهیم و می توانیم از حالت چهره ی یک نفر بفهمیم عصبانی است یا خوشحال. و اتفاقا مای آدمیزاد مدتهاست که علاقه مندیم موجودی بسازیم که بلد باشد مساله حل کند. مثلا اینکه کدی بنویسیم که بتواند وقتی تو جلوی کامپیوترت می نشینی بشناسدت و بهت بگوید «سلام فلانی! سرت بهتر شد؟». ما برای رسیدن به این نقطه کارهای زیادی کرده ایم. اسامی مشهورتر در این تلاش چیزهایی مثل «هوش مصنوعی» هستند و مفاهیم و ابزارهای ناشناخته تر، اما پایه ای تر، چیزهایی از قبیل «خوشه بندی» و «استنتاج بیز». به یک معنی، ما بخش بزرگی از منابعمان را اختصاص به ساختن ماشین مساله حل کن داده ایم. من ِ نویسنده ی این پست، برای مثال، اساسا از این علاقه ی نوع بشر نان می خورم.

برگردیم به قضیه ی اخیر. اگر من اشتباه نکنم، کاری که انجام شده است تولید یک رشته ی دی ان ای و داخل کردن آن به یک سلول است. این دقیقا خلق سلول نیست، بلکه برنامه ریزی آن است. همین حالا هم حرف از ساختن میکروبهایی است که بتوانند دی اکسید کربن را به سوخت تبدیل کنند. به این معنا ما، بعنوان نسل بشر، کامپیوتر نساخته ایم، ما زبان برنامه نویسی خدا/فرگشت را شکسته ایم. و این البته اتفاق خیلی مهمی است.

425931-610-495_s.jpgجایی از ریچارد داوکینز می خواندم که خطی که ما انسان ها بین آدمیزاد و دیگر موجودات زنده فرض می کنیم بیشتر قراردادی است تا مبتنی بر یک حقیقت بیرونی. پیشرفتهایی مثل قضیه ی اخیر به یک معنی آدم را از عرش می کشد پایین و می کندش یک پنتیوم ِ  چهار هسته ای. در چنین چهارچوبی کرم خاکی یک پروسسور ِ هشت بیتی است و باکتری یک گیت ِ اند. واضح است که اینجا مقیاس حفظ نشده است چون قابلیت پردازشی همان کرم خاکی گاهی بیشتر از بهترین ماشین های ساخت بشر است. اما هر چه که هست، حالا هر کسی که معتقد است که آدمیزاد یک ماشین است، می تواند بگوید «صبر کن، یک روز می شه آدم رو برنامه نویسی کرد». خیلی ها معتقدند ما برای آن روز اصلا آمادگی نداریم.

تصاویر: بالا – «اردک هضم کننده» یک اختراع قرن هجدهمی. پایین – تصویری از باکتری های ساخته شده توسط تیم کریگ ونتر

مرتبط: