چند روز پیش تصادفا آهنگ Hasta Siempre از ناتالی کاردن را بین یک سری فایل موسیقی که از دوست عزیزی گرفته بودم پیدا کردم. احتمالا به این دلیل که «چه گوارا» با «یو» نوشته می شود، یعنی Che Guevara، خیلی از ما «گ» را با ضمه می خوانیم، اما، همانطور که در آهنگ شنیده می شود، در تلفظ اصلی «گ» با کسره خوانده می شود.

اولین بار این تلفظ را در سفر از یک وبلاگ نویس کوبایی شنیدم. این عضو عظیم الجثه و دوست داشتنی حزب جمهوری خواه از چهارسالگی در میامی زندگی کرده بود و از سر شب به بعد با هر لیوان که بالا می برد دستش را محکم تر دور شانه ی ما که دور میز نشسته بودیم می انداخت و با حرارت بیشتری درمورد سیاست کوبا و «چه گِوارا» حرف می زد. من البته مدام تاکید می کردم که جز یکی دو تا کتاب که خوانده ام چیز زیادی از سیاست و تاریخ کوبا نمی دانم اما اشتیاقش به مساله را تحسین می کنم. او هم مرتب یادآوری می کرد که اگر کامپیوتر لازم دارم می توانم از مال او استفاده کنم. در همان سفر، در همان ساعت اول، نوتبوک ِ من سوخته بود.

(لینک مستقیم به ویدئو)