در یک نقد آشنا به طرح محدودیت برای انواعی از حجاب اسلامی، تصویب قوانین زیاده خواه در زمینه پوشش مغایر آزادی های فردی دانسته می شود. در این نگاه، «ممنوعیت استفاده از برقع» دخالت در حریم شخصی افراد است و به این دلیل با حقوق اولیه ی بشر تناقض دارد. معتقدین به این استدلال می دانند که استفاده از این ایراد منطقی به اندازه ی محدودی ممکن است، و مثلا به نظر بیشتر ما نمی توان آن را دلیلی برای غیرمنطقی بودن قوانینی دانست که از حضور افراد بصورت کاملا عریان در جامعه جلوگیری می کند. هدف این نوشته اما این نکته نیست. می خواهم استدلال کنم که اتفاقا قربانی اول محکومیت آنچه در بلژیک و فرانسه می گذرد، خود مسلمانان بنیادگرا هستند.

(لینک مستقیم به ویدئو در بی بی سی)

fundamentalism_book_s.jpgیک استدلال اصلی برای لزوم مجاز بودن استفاده از حجاب اسلامی، پوشش را بعنوان یک امر شخصی تلقی می کند و به این دلیل برقع و لباس باز، برای مثال، تبدیل به دو انتخاب می شوند که لزوما قابل ارزشگذاری نیستند. به همین دلیل، همانطور که نمی توان، و نباید، حوزه ی پوشش را از پایین بیش اندازه محدود کرد، حد بالای نامعقولی نیز نباید برای پوشش تعریف کرد. نکته ی مهم این است که همین استدلال ناقض ذات نگاه بنیادگرایان به پوشش است.

…پست مدرنیزم فضای عمومی را به روی مذهب باز می کند، اما هزینه ای که مذهب برای این موضوع می پردازد نسبی شدن ادعایش درمورد حقیقت محض است. با گفتن «چیزی که تو می گویی همانقدر خوب و درست است که حرف من و حرف هر کسی دیگری»، پست مدرنیسم به صداهای مذهبی اجازه می دهد که حرف خود را بزنند و در همین حین این حق را از آنها می گیرد که دیگران را ساکت کنند. و این همان چیزی است که مذاهب در طول تاریخ سعی در انجام آن داشته اند…..

صفحه ۱۹۸ – بنیادگرایی، جستجو برای معنی

Fundamentalism, The Search for Meaning

اینطور بگوییم، با این فرض که پوشیدن برقع خطر ویژه ای برای شهروندان دیگر ایجاد نمی کند، ممنوعیت این پوشش به همان دلیل با حقوق بشر مغایرت دارد که ممنوعیت زدن گل سر متناقض با حقوق آدمیزاد است. یا به عبارت ساده تر، استدلالی که ممنوعیت استفاده از برقع را محکوم می کند، در همان حین آن را به یک سلیقه ی شخصی و یا انتخاب پوششی تقلیل می دهد. این یعنی مساله ی ممنوعیت قانونی برقع برای بنیادگرایان ساکن در کشورهای موردنظر بازی باخت-باخت است. این البته اصلا به این معنی نیست که این ممنوعیت برای بنیادگرایی، به معنی «جمعیت علاقه مندان برقع»، اتفاق ناخوشایندی است.