fart_friendfeeds.jpgاول) سرکار هستم. برای رفع خستگی به فرندفید سر می زنم. روی این فید خشکم می زند،

جنبش سبز، باد معده نظام جمهوری اسلامی بود

نویسنده زیر فید کامنت گذاشته که،

این باد رو تقدیم می کنیم به اسرائیل و امریکا

تیتر خوبی می شد واسه یه پست وبلاگی حیف که حسش نیست

و بعد، «بوق»، «بوق»، «بوق». فکر می کنم لابد بوق ها برای جلب توجه به نظریه ی «باد معده» هستند. از یک هفته پیش تا زمان نوشتن این پست، تنها کامنتی که زیر این فید گذاشته شده این است،

حیف نمیشه لایک زد

pomodoro_s.jpgدوم) از گوگل ریدر رفیقی به این مطلب می رسم،

اتحادیه ی دانش آموزی مونتزا در فیس بوک صفحه ای با عنوان این گوجه فرنگی بیشتر از سیلویو برلوسکونی طرفدار خواهد داشت… ایجاد کرد که تا امروز عصر صد و هفتاد و سه هزار و چهارصد و پنجاه و هفت عضو بیشتر از صفحه ی برلوسکونی دارد….

هموطنان سبز، لطفا به فکر صفحه ای با عنوان برای مثال، این برگ چغندر بیشتر از احمدی نژاد طرفدار خواهد داشت، برای رئیس جمهور منتخب در فیس بوک باشید.

ایده ی هیجان انگیزی است. چند دقیقه رویش فکر می کنم. «برگ چغندر»، «هویج»، «خس و خاشاک». به این نتیجه می رسم که این کار منطقی ندارد و صرفا آزار طرف مقابل است. دارم چند تا کارتن را می برم که بگذارم در انباری. سر راه فکر می کنم «مرض که نداریم».

سوم) یک روز موسی و عیسی و نوح تخته نرد بازی می کردند. موسی مدام جفت شش می آورد. عیسی شاکی شد، جفت هفت آورد. موسی درآمد که «برای خودمون که معجزه نمی کنیم…»

ما، همه، جنگ روانی بلدیم. این طرف خط و آن طرف خط، هر دو گروه، در این چند ماه یاد گرفته ایم که چطور احساسات مخاطب را هدف بگیریم و به طرف مقابل ضربه بزنیم. جملات «جلبک»*ی ِ احمدی نژادی ها و انبوه متن ها و ویدیو های طنز و هجوی که ما ساخته ایم فقط نمونه های این توانایی هستند. ما بلدیم با یک جمله ی کوتاه در توییتر، که لزوما استدلالی ندارد، اما بارها ری توییت خواهد شد روی اعصاب طرف مقابل برویم. اما بیاییم این یک بار برای خودمان معجزه نکنیم.

بی بی سی ویدیوی بسیار خوبی درمورد تاریخچه ی اعدام های سیاسی در ایران ساخته است.

(لینک مستقیم به صفحه ی ویدیو)

برداشت من این است که بخش بزرگی از طرفداران کلیتی که به آن جنبش سبز گفته می شود با اعدام سیاسی مخالف است. باز هم برداشت من این است که هنوز افراد زیادی هستند که موافق اعدام سیاسی هستند. این شامل بسیاری از مخالفین جنبش سبز می شود. علاوه بر این، بخشی از طرفداران جنبش سبز هم با اعدام سیاسی مساله ندارند و تنها به دنبال تغییر اسم و رسم معدوم سیاسی می گردند. اینجا روی سخن با همه ی کسانی است که موافق اعدام سیاسی هستند.

درمورد اعدام سیاسی حرف بزنیم. اینجا «حرف زدن» یعنی استفاده از ابزار منطق. پس جنگ روانی را کنار بگذاریم. جلبک و باد معده و میمون چی توز را وسط نیاوریم و حرف بزنیم. آیا آدمیزادی هست که معتقد باشد اعدام سیاسی کار درستی است؟

بنویسید و خبر بدهید که لینک نوشته ی شما را هم همینجا اضافه کنیم.

پانوشت:

* در مورد قضیه ی جلبک اینجا حرف زدیم: به سادگی زدن چوب روی سر جلبک – جنبش سبز و توهم های فاصله.