کمانگیر

شهیدی که فیات سوار می شد

۱۸ آبان ۱۳۸۸ | دسته: کلا!

خبر - فارس نیوز،

بزرگداشت نهمین سالگرد شهادت ادواردو آنیلی برگزار می‌شود

…شهید ادواردو آنیلی تنها وارث مولتی میلیاردر ایتالیایی، سناتور جییووانی آنیلی صاحب باشگاه یوونتوس ایتالیا، کارخانجات ماشین‌سازی فراری و لامبورگینی بوده است.

وی تحت تاثیر انقلاب اسلامی ایران شیعه شده و در سال ۲۰۰۰ با توطئه صهیونیست‌ها به شهادت رسید.

توضیح بیشتر - ویکیپدیا،

پدرش سناتور جیووانی آنیلی ثروتمند ایتالیایی و مالک کارخانجات اتومبیل سازی فیات ، فراری، لامبورگینی، لانچیا، آلفارمو ، ایویکو، به همراه چندین کارخانه تولید قطعات صنعتی، چند بانک خصوصی، شرکتهای طراحی مد و لباس، روزنامه‌های پرتیراژ لاستامپا و کوریره دلاسرا، باشگاه اتومبیل رانی فراری و باشگاه فوتبال یوونتوس بود. افزون بر اینها چندین شرکت ساختمان سازی، راه سازی، تولید لوازم پزشکی و بالگرد سازی هم وجود دارد که خانواده آنیلی جزء سهامداران اصلی آنها می‌باشند.

مرتبط: ویکیپدیای انگلیسی،  تصویر ادواردو با رهبر ایران.

تصور شخصی من این است که این ادعا که ادواردو توسط کسانی کشته شده است می تواند درست باشد. اینکه قاتل “صهیونیست”ها باشند کمی مایه ی دایی جان ناپلئونی  اش زیاد است، اما قابل تصور است که ادواردو نباید زنده می مانده است. این نکته که این تازه مسلمان با سفارت ایران در ایتالیا مرتبط شده بوده است و تماس های مکرری با مقامات ایرانی داشته است بوضوح او را به یک مهره ی خطرناک تبدیل کرده بوده است. این مساله را کنار ِ سرمایه ی بالای پدر ادواردو بگذارید و آن را در متن ِ جامعه یی مثل  ایتالیا ببینید، نتیجه: ادواردو به احتمال زیادی کشته شده است تا ثروت ِ خانوادگی “هرز” نرود. اما مساله فقط این نیست. در واقع مساله اصلا این نیست.

در مرور سریعی که در منابع در مورد ادواردو کردم، این نکته که پدر ادواردو  یک میلیاردر بوده است همه جا در مرکز توجه بود. تصور نمی کنم از این موضوع باید ذره ای تعجب کنیم، اما مساله ی اساسی این است که انگیزه ی قاتلان ِ فرضی و صیحه ی عزاداران فعلی، هر دو، به یک نقطه اشاره می کند: جیب ِ آقای ادواردو. اینطور که نگاه می کنیم، ادواردو یک آدمیزاد نبوده است که حالا به دامن اسلام آمده است و مگر اساسا از آدمیزاد مهم تر چیزی هست؟ اینطور که می خوانیم انگار که دقیقا از آدمیزاد مهم تر هم چیزی هست: جیبش. ادواردو می توانست وارث کمپانی بشود و اسلام و مسلمین را از این قطب صنعتی تغذیه کند. طنز قضیه این است که گویا به دلیل سرگشتی ِ ادواردو، که گاهی به عرفان ِ بودایی سر می زده است و گاهی به همراه داشتن هرویین متهم می شده است، پدرش سهم الارث او را به باشگاه یونتوس منحصر کرده بوده است.

As an adult Agnelli claimed to be the heir apparent to the Fiat empire, but his father, who had already been unhappy with Edoardo’s timidity when he was a child, ensured that he would not inherit it. The only official position which the younger Agnelli held in the family businesses was as a director of Juventus football club,[5] in which capacity he was present at the Heysel disaster.

به نظرم دقیقا درست است که ادواردو را “شهید” بدانیم. نه شهید ِ راه ِ حق یا باطل، که آدمی که روی چند میلیارد پول می خواست بین بودیسم و اسلام و هرویین یک جایی یک هویتی برای خودش بتراشد و سر از پایین پل در آورد.