کمانگیر

نظر دیگران

1. فرید | شهریور ۹م, ۱۳۸۸ در ساعت ۲:۰۸ ب.ظ

   البته من نظرم چیز دیگه ایه. وقتی مردمی خود را مظلوم حس کنند و به جای هم درد شدن خودشان درد را حس کنند، همان هنگام پایه های ظلم سست شده.

2. Pedram | شهریور ۹م, ۱۳۸۸ در ساعت ۳:۱۸ ب.ظ

   نکته جالبی‌ رو اشاره کردی ولی‌ روشی‌ ( بخوانید آشفتگی‌ اقتصادی ) که حکومت پیش گرفته به نظر من به بحران شدید اقتصادی می‌رسد که نتیجه اش فشار بیش از حد به گروه/بخش‌های فرودست میتونه باشه. و اونوقت دیگه طبقه به روشنفکر و اهل فرهنگ در اعتراض تنها نیستند هر چند که خواسته‌ها متفاوت خواهند بود.

3. وبلاگ نویس | شهریور ۹م, ۱۳۸۸ در ساعت ۳:۱۹ ب.ظ

   سلام

   وبلاگ خوبی دارید. این نوشته تان هم خوب بود.
   البته من از قضیه ی “تصویرتان را سبز کنید” چیزی سر در نیاوردم و باز شدن آن صفحه اصلا تمام نشد و من بی خیالش شدم !!!

   موفق باشید.

4. ma | شهریور ۹م, ۱۳۸۸ در ساعت ۴:۰۳ ب.ظ

   be naza re man anche ma dar Iran didim va mi binim, hame nashi az estebdad va Zolm bode:
   Instability yeki az dalael tose nayaftegi ma st.

   instability dar har kodum az hokomat ha (selsel ha) be khater hamin bode.ma zolm ra raf nakardim balke afrad Zalem jashono ba ham avaz kardan.
   To farhange pedar salar e mon, moratab zalem va mazlum bodim.
   PS:
   avalan fekr ne mi konam masale dis dorost bashad, tazeh mani amniat ham faghat innist ke malet dar aman bashe.

5. رضا | شهریور ۹م, ۱۳۸۸ در ساعت ۴:۳۵ ب.ظ

   سلام آقای کمانگیر
   من خبری از سرعت رشد نفرت از حاکمیت در لایه های پایین تر اجتماعی ندارم ولی از دوستانی که در ایران هستند، شنیدم میگویند بالاست. با پیوست جنبش های کارگری و زنان و دانشجویان به جنبش جاری و سر برآوردن رهبران جنبش از درون و نیز افزایش بحران اقتصادی به دلایل آشکار، شاید بسیاری از پیش شرطهایی که گفتید از جمله (نان و امنیت) هم زمینه از دست بدهد و البته افسوس که رهبر نادان، با ترور اصلاحات، کشور را به پرتگاه یک آشوب خطرناک می برد.

6. Ashtr | شهریور ۹م, ۱۳۸۸ در ساعت ۵:۴۶ ب.ظ

   در حال حاضر رسیدن به هر دو آرمان استقلال و آزادی در ایران ناممکن است. متاسفانه البته

7. روزبه | شهریور ۱۰م, ۱۳۸۸ در ساعت ۲:۳۴ ق.ظ

   این گفتار همانطور که نکاتی برجسته دارد اما ایراداتی نیز دارد. اولا مقایسه قوم مغول و تهاجمش به ایران در صد ها سال پیش نمی تواند گفته ای قابل استناد باشد چه بسا که شیوه گردش اطلاعات نسبت به آن زمان متحول شده است. در آن زمان، زمان رسیدن یک خبر به یک شهروند در یکی از شهرهای بزرگ کشور شاید ۱ هفته طول می کشید. اما اکنون تنها با چند کلیک. نکته با اهمیت دوم نوع حکومت آقای جمهوری اسلامی است. این یک حکومت ایدئولوژیک است و اساسا متفاوت است. زیرا که بنای این حکومت خود نوعی تفکر است(حال چه شما آن تفکر را قبول داشته باشید یا خیر!)

   در آخر تمام این گفته درست که یک عامل نمی تواند باعث سقوط حکومتی شود. پر واضح است که چنین است! معمولا عوامل مختلف دست به دست یکدیگر داده و موجبات تزلزل را فراهم می آورند! باید بگویم که هیج دلیلی وجود ندارد که با سقوط این نظام دل ما خوش شود. پس اساسا بهتر است دل ما خوش باشد تا نباشد. به قول خیام

   قومی متفکرند اندر ره دین / قوم دگر به گمان فتاده در راه یقین
   ترسم زانکه روزی بانگ بر آید / که ای بی خبران ره نه آن است و نه این

8. امیرمسعود | شهریور ۱۰م, ۱۳۸۸ در ساعت ۵:۴۸ ق.ظ

   نه اتفاقاً نظر من برعکس شماست. وقتی مردم تحت ظلم قرار بگیرن و یا شاهد ظلم به دیگران و به خصوص اطرافیان خودشون باشن احساساتشون برانگیخته میشه. و اتفاقاً سوزاننده ترین بخش از احساساتشون هم برانگیخته میشه. تو این مواقع خیلی چیز‌ها رو دیگه بهش اهمیت نمیدن. دیگه این وسط کسی به این فک نمیکنه که وضعیت نان چیه. و تازه الان ما تو ایران هستیم خوب می دونیم که چه تورم وحشتناکیه. همه صداشون در اومده. قبل از ماه رمضون یکباره همه ی قیمتا کشید بالا. خلاصه وضعیت نان هم مساعد نیست،امنیت هم مساعد نیست. که اگر هم بود اهمیتی نداشت. چون دیدن ظلم فکر این چیز‌ها رو میتونه از سر مردم بیرون کنه. اون این نظر منه. که کاملاً بر عکس شماست.

9. مهران | شهریور ۱۱م, ۱۳۸۸ در ساعت ۱۲:۱۰ ق.ظ

   در زمان چنگیز خان، که تصور نمی کنم شک داشته باشیم نمونه ی ظلم بود، یک ایرانی نوشت “امنیت چنان حکمفرماست که کسی می تواند یک دیس طلا را بر سر بگیرد و از پرشیا به آسیای مرکزی برود”.
   جناب این ایرانیه در زمان چنگیزخان چه باحال بوده، اسم کشورش را به انگلیسی می گفته! مطلب را هم توی “..” گذاشتی که مثلا مو لای درز نوشتت نره که مستند مستنده!
   تاسف می خورم که ماها از انگلیسی، فقط استفاده آن را در زبان مادری یاد گرفته ایم.
   (نمونه قبلیش همان بیایان قره قوروم که نوشته بوده کارارکوروم)

10. یک کاربر بالاترین | شهریور ۱۲م, ۱۳۸۸ در ساعت ۷:۰۳ ق.ظ

    من امروز به یه مسئله به شدت مشکوک توی بالاترین برخورد کردم.لینک زیر بعد از بدست آوردن امتیاز بالا (من دیشب دیدمش) با اینکه هنوز مدت زیادی تا تموم شدن ۲۴ ساعتش مونده بود از صفحه اول حذف شده.من فکر کردم که اشکالی در سرور هست برای همین یک کامنت زیر همون مطلب گذاشتم و این مسئله رو گفتم ولی در کمال حیرت چند ساعت بعد که به همون لینک که هنوز در صفحه اول غایب بود رفتم دیدم نظرم پاک شده!!!!
    اگر برای شما ممکن هست این مسئله رو پیگیری کنید.با توجه به محتوای مهم و تاثیرگذار این لینک من در مورد سلامت کاری بالاترین بسیار نگران شدم.
    http://balatarin.com/permlink/2009/9/2/1737261
    http://ettelaat.net/09-september/news.asp?id=40714&sort=Military

11. یک کاربر بالاترین | شهریور ۱۲م, ۱۳۸۸ در ساعت ۷:۰۴ ق.ظ

    ببخشید من بی دقتی کردم نظرم پاک نشده ولی کماکان لینک در صفحه اول نیست.

12. علی | شهریور ۱۳م, ۱۳۸۸ در ساعت ۱:۵۳ ق.ظ

    هم آن روایت درست است و هم حرف شما، مملکت با ظلم نمیماند ولی اکنون ظلم روی طبقه محدودی از جامعه است. شاید بتوان گفت ظلم زیاد نیست، درواقع مملکت با ظلم نمیماند ولی شاید فعلا ظلم زیادی نباشد.
    درضمن جوری بنویس که بتوان نقدش کرد!

13. دیونیزوس | شهریور ۱۴م, ۱۳۸۸ در ساعت ۸:۰۲ ق.ظ

    واقعیت اینکه تمامی این حرف های که به عنوان یک مشت حدیث تلاوت میشه چیزی جز اراجیف من دراوردی نیست که به هیچ وجه ارزش سنجش ندارد در زمان خوداش هم اهمیتی نداشت حال که جای خود دارد

14. نهال | شهریور ۱۵م, ۱۳۸۸ در ساعت ۷:۰۱ ق.ظ

    تحلیل جالبی بود

نظر شما