بعد از اینکه احمدی نژاد مرضیه وحید دستجردی و فاطمه آجرلو را به عنوان وزیر به مجلس معرفی کرد، وبلاگستانی ها به مساله از چند زاویه نگاه کردند:

سایه نوشت،

در گیر و دار حوادث وحشتناک بعد از انتخابات، انتخاب وزرای زنی که از زمره‌ی همین زنان‌ بالا هستند  نه خجسته است و جشن گرفتن دارد ، نه نامیمون است و عزا گرفتن دارد. فقط بی‌اهمیت است.

بی بی گل کشف کرد که خانم آجرلو عملا از مدافعین حقوق آقایان است،

این مردان هستند که به خواستگاری می روند و مسئولیت ازدواج هم با مردان است و این بسیار خوب است بر اساس واقعیت جامعه تصمیم گرفته شود.چه شد که در غرب بنیان خانواده ها از هم پلشید؟چون زنان به عنوان نیروهای کار ارزان قیمت برای تامین معاش از خانه ها بیرون کشیده شدند و به این ترتیب نقش واقعی مردها در جامعه کم رنگ شد.(بخشی از سخنرانی ایشان (فاطمه آجرلو)،در مقام دفاع از طرح سهمیه بندی در کنکور)

انار خانم نوشت،

وقتی میبینم که دولت جدید برای منحرف کردن افکار عمومی و بالابردن شانس مقبولیتش دو وزیر زن معرفی کرده بیشتر خوشحالم تا اینکه حرص بخورم از فرصت طلبیشان. وقتی دو وزیر زن داشته باشیم قاعدتا خیلی سخت تر میشود بعدها زن بودن وزرا را بهانه کرد برای رد صلاحیتشان.

فهیمه خضر حیدری نوشت،

باید گفت اساسا وقتی می‌گوییم کابینه مردانه است موضوعمان زن یا مرد بودن وزرا نیستند بلکه تفکر غالب بر آن است. در این کابینه مردان جای دارند و زنانی که مثل مردان فکر می‌کنند.

آیدا نوشت،

از دیروز که خبر کاندید بودن دو ( سه ) وزیر زن را در کابینه احمدی نژاد خواندم خوشحال شدم. نه برای اینکه این زنان قرار است کمکی به کسی بکنند. نه برای اینکه قرار است قانون را به نفع زنان عوض کنند ( که بسیار محتمل است که  بر عکس هم عمل کنند ) ولی این ها  کلمه ” رجال سیاسی” از ” مردانی که در راس حکومت قرار دارند ” به ” انسانهای که در راس حکومت قرار دارند” تغییر دادند. این تغییر در جمهوری اسلامی جدید است و برگشت پذیر هم نیست.

شما هم بنویسید. خبر بدهید لینک را همینجا اضافه کنیم.