کمانگیر

۱۱ خرداد ۱۳۸۸ | دسته: گفتگوهای وبلاگی

صادق خان جم، که فیس آف ۱۲+۱ اش این روزها خیلی خوب گل کرده است، به یک بازی وبلاگی به نام “رئیس جمهور آینده چه کارهایی نباید انجام دهد؟” دعوت کرده است. این نوشته پاسخ ِ این دعوت است. توی خواننده هم همین حالا به این بازی دعوت هستی. اگر وبلاگ نداری نوشته ات را بفرست همینجا بصورت “نامه ی وارده” می گذاریمش.

من از رییس جمهور آینده فقط یک انتظار دارم. نه می خواهم به حقوق اقلیت ها احترام بگذارد، نه می خواهم به قانون اساسی وفادار باشد، نه می خواهم تصمیم های یک شبه نگیرد، و نه حتی می خواهم مدیرانش را بر مبنای تخصص انتخاب کند. رییس جمهور می تواند، اگر من و تو گذاشتیم، یک میلیارد دلار از درآمد کشور را “گم کند”، می تواند ماهی یک بار کابینه اش را خانه تکانی کند، و می تواند اگر دلش خواست دروغ بگوید و زیر حرف خودش بزند. من از رییس جمهور آینده در این زمینه ها انتظاری ندارم.

من از رییس جمهور آینده انتظار دارم دور سرش هاله نبیند. باقی را من و توی شهروند با ابزارهای مدنی راست و ریست می کنیم. رییس جمهوری که پایش روی زمین باشد را می شود به باد انتقاد گرفت. چنین رییس جمهوری منبع مشروعیتش می شود من و تو، و نه کابل فشار قویی که جمجمه اش را به آسمان وصل می کند. من و تو قوی تر از آن هستیم که از پس اشتباه ها، و همینطور سواستفاده های، چنین رییس جمهوری برنیاییم.

این هم یکی به نفع کروبی که از همین اول می گوید “اصلا من چنین معنویتی ندارم” و قرار است هاله نور دور سرش نبیند.

از دیگران:

مهدی محسنی در جمهور: رئیس جمهوری که دوستش ندارم
فرشته قاضی در ایران بان: بازی وبلاگی: رئیس جمهور آینده چه کارهایی نباید انجام دهد؟
محمدجواد شکری: رئیس جمهور آینده چه کارهایی نباید انجام دهد؟
جوزف: رئیس جمهور آینده چه کارهایی نباید انجام دهد؟

نظر دیگران

صادق | خرداد ۱۱م, ۱۳۸۸ در ساعت ۱۱:۵۴ ب.ظ
آرش جان! از این همه لطفی که به بنده داری ازت ممنونم.
بابت اینکه دعوت بنده رو هم پذیرفتی سپاسگزارم.

کمانگیر: آقایی صادق جان.
متتی | خرداد ۱۲م, ۱۳۸۸ در ساعت ۱۲:۲۹ ق.ظ
آرش جان گمونم هاله دور سرت پیدا شده. از دیروز اینجا فیل بزرگ وبلاگت رو ول کرده. الان بدون دورزننده ها دارم کمانگیر رو می بینم.

کمانگیر: ای بابا. چاکریم رفیق.
محسن | خرداد ۱۲م, ۱۳۸۸ در ساعت ۷:۱۳ ق.ظ
سلام
رئیس جمهور آینده نباید عوام فریب باشد .
بخشوده | خرداد ۱۳م, ۱۳۸۸ در ساعت ۲:۵۴ ق.ظ
کابل فشار قوی به آسمان! خیلی کارتونیه ولی همین جور یادم میاد خنده ام می گیره.میدونی که من همه چیز رو از دریچه جامعه شناسی می بینم.این طنازی که ما داریم رو هم میگذارم به حساب همون خفقان و گاهی خود س.ا.ن.س.و.ر.ی! حالا یکدفعه از یک جایی اینطوری میزنه بیرون دیگه.
من اسم این کابل فشار قوی رو که تو پیداش کردی با اجازت میذارم کابل طغیان!
والا من سیاسی کار نیستم و سر هم در نمیارم از احوالات این جماعت چون روحیه متفاوتی هم دارم و این هیجانهابرای قلب ظریف من خوب نیست.
اما یه چیزی رو می تونم بگم که مدیریت واقع گرا همیشه میتونه در دنیا واقعی منشا پیشرفت باشه. ما در یک دنیای کاملا واقعی زندگی میکنیم که کمبود دانش ما در حوزه های مختلف ما رو به سمت تخیل و توهم سوق میده.
و این هم که شعار همیشگیم که : جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه…چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند.

امیدوارم این کامنت بلند و بالای مارو بعنوان یک پستچه زیر وبلاگ وزین و ارزشمندت قبول کنی.

ارادتمند
بخشوده

کمانگیر: آقایی رفیق.
شادی | خرداد ۱۳م, ۱۳۸۸ در ساعت ۴:۰۵ ق.ظ
با سلام به آرش اگر قرا بود آنچه را که میگویند دستور خداست مردم آنجام دهند صد و بیست و چهار هزار پیغمبر کافیست و رییس جمهور نباید فکر کند او هم پیامبریست از جانب خدا و مامور اجرای دستورات او
رییس جمهور باید نیاز خلق خدا را بر آرد و مجری قانون و درخدمت مردم و خواسته های به حق آنان باشد