rain_umbrella_s.jpg

اینها ملاحظات ِ آدمی است که در زیر باد و باران دارد سعی می کند به جایی برسد و آخرین باری که درسی با مایه های مکانیک پاس کرده است تقریبا هزار سال پیش بوده است. مساله ی اساسی این است: به دلایل متعدد به نفع شما است که چتر را دقیقا عمود بر راستای باد بگیرید، و این در اغلب موارد یعنی راستایی متفاوت با روش ِ کلاسیک ِ گرفتن ِ چتر (که در آن میله ی مرکزی چتر عمودی می ایستد). اما چرا؟

۱- با این کار سطح بزرگتری از بدنتان را از خیس شدن نجات می دهید.

۲- در این حالت نیروی وارد بر چتر کاملا عمودی است و این یعنی گشتاور چرخشی چتر ناچیز است و به این ترتیب،

۲-۱-  مچ درد نمی گیرید، چون نیروی جانبی بسیار کمتری وارد می کنید.

۲-۲- خطر شکستن میله ی مرکزی چتر و میله های کناری کمتر است.

۲-۳- خطر پارگی چتر کمتر است.

۳- در این وضعیت مکانیزم کنترلی ساده ای می توانید اعمال کنید: هر زمان چتر می خواهد بچرخد آن را در خلاف جهت نیروی وارد شده از طرف باد بچرخانید.

و البته واضح است که در این حالت، اگر باد از روبرو بوزد، دایره ی دید شما بشدت محدود می شود و ممکن است با عابرانی که از روبرو می آیند برخورد کنید. دقت کنید که فورا محتوای این پست را برای آنها بگویید که به عقل شما شک نکنند.

پس نوشت: با اینکار در واقع چتر را در نقطه ی تعادلی نگه داشته اید که با کوچکترین انحرافی از هر سو از دست می رود.