khatami_ahmadinejad_s.jpgهی مدام بنویسیم که برادر ِ من/خواهر ِ من، جای قند خرما گذاشتن و توبیخ کردن ِ وزیر که چرا روی گلاسه گزارش چاپ کردی حتی تعداد صفرش هم با ضررهای یک سخنرانی ِ آقا قابل مقایسه نیست. گلوی خودمان را پاره کنیم که کجای دنیا رییس مملکت شخصا می رود درد و بلای مردم را بپرسد. هی بزنیم عدد و رقم بکشیم وسط که 200 مصوبه در یک روز یعنی شوخی. باز از این عکس ها علم می کنند که آقای رییس جمهور موز نمی خورد چون گران است. خاتمی که گویا رفتنی شد. شاید اصلا همین بهتر که نرویم رای بدهیم، بگذاریم آقای دکتر دوباره بشود رییس جمهور. بالاخره یا با برداشتن سبد میوه از هواپیمای رییس جمهور و وانت سواری در روستاهای فقیر نشین قرار است ایران بشود جایی که بشود بنشینیم درش زندگی کنیم، یا نه. یک طرفه کنیم آقا. لااقل برای این سوال جواب پیدا می کنیم:
کدام یک مهم تر است، اینکه قوت ِ غالب ِ رییس جمهور کباب سلطانی است یا نان، یا اینکه حضرت آقا بلد است اقتصاد یعنی چه و حقوق بشر چند نقطه دارد؟
مضحک بازار ِ اپوزیسیون ِ معکوس ِ خارج از کشور هم کم کم دارد به اوشین شبیه می شود. بله آقا! قاط زدم!