این موسیقی را چند هفته پیش دوستی بعنوان “نامه ی وارده” فرستاد و توضیح داد،

این آهنگ را جوانان بهائی شیراز  درست کردند  و در باره اذیت ها و اتهامت بیجایی است که دولت و گاها بعضی نا آگاهها به بهائیان می زنند. در متن این آهنگ و شعر به این مسئله اشاره می کند که بهائیان بدون هیچ ریا خیرخواه وطن هستند و آرزوی سربلندی برای میهن را دارند ولی علی رغم این مسئله به زندان می افتند و مورد آزار قرار می گیرند. و توضیح اضافه اینکه تمام بهائیان دنیا صرف نظر از هر ملیتی کشور ایران را تا حد تقدس دوست دارند چون زادگاه آئین بهائی است.

با توجه به اینکه به احتمال زیادی این آهنگ بصورت “زیرزمینی” ساخته شده است، کیفیت مناسب ِ موسیقی و آواز برایم جالب بود. پس به کمک دوست بهائی مذهبی کمی در مورد این آهنگ تحقیق کردیم. این دوست بسیار عزیز ویدئوی پایین به همراه متن شعر را پیدا کرد.

این آهنگ را گوش کنیم، نه صرفا به این دلیل که به حقوق پایمال شده ی بهائیان در ایران اشاره می کند. یکبار دیگر به خودمان یادآوری کنیم که آدمیزاد حقوقی دارد و آزادی مذهبی جزء این حقوق اساسی است. در ویکیپدیا می خوانیم،

آزادی مذهبی حق یک فرد یا گروه است برای نشان دادن اعتقادات خود در آموزش، مناسک مذهبی، عبادات، و تقیدات. این آزادی عموما شامل حق تغییر مذهب و همینطور حق عدم پیروی از هیچ مذهبی است. آزادی مذهبی در بسیاری از کشورها بعنوان یک جزء اساسی حقوق بشر تلقی می شود. (ترجمه ی آزاد)

(لینک مستقیم به ویدئو)

هموطن

من از بیگانگان هرگز ننالم

که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

هر چه کنی هموطنی

پارهء این خسته تنی

عضو همیم یک بدنیم

زخم به خود از چه زنیم

یاور و یار تو منم

اهل دیار تو منم

خویش و تبار تو منم

از چه تو بدخواه منی؟

کشور ایران وطنم

زادهء او جان و تنم

میهنم آباد کنم میهنم آباد کنم

از چه به زندان فکنی؟

مذهب من صلح و صفا

مکتب من مهر و وفا

نیست در این کار ریا

نیست در این کار ریا

از چه تو باور نکنی؟

پیش من آئین بهاء

مظهری از سوی خدا

زادهء ایران شما

حرمت ایران شکنی

خانهء اجدادی ما

کهنه و فرسوده چرا؟

دور مشو پیش بیا

طرح نوین در فکنی

تهمت خشکاندن گلها به بهاران نسزد

تهمت جاسوسی بیگانه به یاران نسزد

قحطی مهر است و صداقت به سیاست اما

تهمت پژمردن گلزار به باران نسزد

تهمت پزمردن گلزار به باران نسزد

آفت این باغ نه بیگانه نه بیگانه که بیگانگی است

درد ز بیگانه مبین آفت ما خانگی است

دفتر تاریخ ز ایران چه نکو یاد کند

ملت ما شهره به آزادی و فرزانگی است

هر چه کنی هموطنی