این ادغام ِ “موسیقی هفته” و “نامه ی وارده” را مثل اینکه قرار است اینجا بیشتر داشته باشیم.

بعد از پست موسیقی وارده: اینجا ایران ه با دوست عزیزی با کامنت و ایمیل در تماس بودم. قول داد که کمک کند با موسیقی زیرزمینی ِ ایرانی بیشتر آشنا شویم. “افسوس” را بشنوید از “بهرام” با این توضیح از همان دوست،

راستش خیلی سخته آدم بخواد یه آهنگ رو از بین آلبوم محبوب خواننده ی محبوبش انتخاب کنه برای معرفی 😀 ولی خوب من این کار رو کردم، همون آهنگی که چند تا کامنت پایینتر از کامنت من یکی گفت تنها آهنگ بد بهرامه (احتمالا این کامنت)، درحالیکه به نظر من این طور نیست. توضیحی که لازمه در مورد این آهنگ بدم، اینه که چند ماه قبل از عرضه ی آلبوم ۲۴ ساعت این آهنگ بصورت سینگل اومده بوده و بعدا در این آلبوم قرار گرفته

برای من شنیدن این جملات در این آهنگ جالب بود،

…باید جای این که درد اون که هست بی تو حس کنی، بشینی و دونه های تسبیحتو بشمری…دیگه خوشی ها رو تو زندگی تصور کن، فقط یادت می دن که به خدا توکل کن…این که شهرم تو ظلمتِ عیب از منه؟ لابد اینم سنّتِ پیغمبره…این دلِ من بود فهمیدی حرفاشو؟ بیخیال دونه های تسبیحت چند تا شد؟…

افسوس

افسوس واسه تو ای دل ساده

که هر کسی واست عقده ای فرستاده

هر کی که اومد جلوت گفت دلسوز توئه

حالا می بینی باعث غم امروز توئه

تو می خواستی زیر پرچم هیچ کس نری

به هر سیاست پستی تو نیشخند زدی

نگاها رو صدای تو شدن بیشتر شدید

ولی جوری که هستی تو رو هیچ کس ندید

تیغ و بکش، فکر نکنم خونت از رگ بیاد

وقتی حتی مادرتم ازت مدرک می خواد

دیگه خوشی ها رو تو زندگی تصور کن

فقط یادت می دن که به خدا توکل کن

مردم می خوان باری که رو دوش هست بردارن

پس تو رو طرد می کنن، خُب حقّم دارن

تو یه جوون احمقی و عشق رپ داری

به بالاسریاتم خیلی رشوه کم دادی

تو زندگی عادّی رو دوست نداشتی

هر ثانیت شب بوده، روز نداشتی

ولی توی هنرت، موند بازم دوومت

توی مملکتی که نمایشِ سازم حرومه

آره کسی واسه تو قدمی ورنمی داره

ولی کسی توی مشکلاتت کم نمی ذاره

باید جای این که درد اون که هست بی تو حس کنی

بشینی و دونه های تسبیحتو بشمری

افسوس واسه تو ای دل ساده

که حتی تک تکه خنده هاتم گله داره

افسوس واسه تو ای دل ساده

که چشمای تو هر لحظه ای گریه داره

افسوس واسه تو ای دل ساده

که هر کسی واست عقده ای فرستاده

افسوس واسه تو ای دل ساده

که تو هفت تا آسمون نداری یه ستاره

افسوس واسه تو ای دل ساده

که حتی تک تکه خنده هاتم گله داره

من خوب می فهمم از غم ظاهرت

که حتی شک داری به مریمِ باکره

داری پیش خودت می گی که این بیراه نمی گه

حتی تصویر زندگیتم سیاه سفیدِ

تو می خواستی که عمرتُ هرز پس ندی

ولی فقط ورقای تقویمُ خط زدی

وقتی دیگه بیدار شدی تو خوابت سخته

حتی گریه کردنتم یادت رفته

مثلِ هفتاد میلیون احمقِ دیگه

حتی شعارای قشنگتم خامِت کرده

تو اَم یه جوونی، پیرتر از ننه بابات

که پره عقده شده دیگه از سرت تا پات

این پنج تا انگشتِ واسه مشتِ گره کن

حتی نمی تونی راحت باشی پشت تلفن

این که شهرم تو ظلمتِ عیب از منه؟

لابد اینم سنّتِ پیغمبره

چیه؟ غیر قابلِ هضمِ حرفام یکم؟

منتظری حقیقتُ توی اخبار بگن؟

ببین جوونایی که جای تیغ رو دستشون

اونایی که لبخندی نیست تو حرفشون

این دلِ من بود فهمیدی حرفاشو؟

بیخیال دونه های تسبیحت چند تا شد؟

افسوس واسه تو ای دل ساده

که حتی تک تکه خنده هاتم گله داره

افسوس واسه تو ای دل ساده

که چشمای تو هر لحظه ای گریه داره

افسوس واسه تو ای دل ساده

که هر کسی واست عقده ای فرستاده

افسوس واسه تو ای دل ساده

که تو هفت تا آسمون نداری یه ستاره