کمانگیر

۱۴ آبان ۱۳۸۷ | دسته: وبلاگ نویسان خارجی

این انتخابات جهات را دگرگون خواهد داد

در روز انتخابات، و در نیویورک، صحنه هایی می دیدم که مرا به یاد اولین انتخابات دموکراتیک در افغانستان، در سال ۲۰۰۴، و عراق، ۲۰۰۵، می انداخت. صحنه هایی که می دیدم شبیه انتخابات ۱۹۹۴ آفریقای جنوبی بود که در آن نلسون ماندلای سیاه پوست به سیطره ی سفیدها پایان داد. یا ایران ِ ۱۹۹۸ که زنان و جوانان با شرکت انبوه در انتخابات، اولین رییس جمهور اصلاح طلب، خاتمی، را انتخاب کردند.

… مردمی را می دیدم که .. در صف رای گیری از هم عکس می گرفتند برای اینکه آنچه بوضوح نقش خود در یک رخداد تاریخی دموکراتیک می دانستند برای آینده ثبت کنند…. (ترجمه ی آزاد)

این جمله ها را کریستین امانپور در وبلاگ سی ان ان می نویسد. و این برای گیتوی پاندیت، وبلاگ نویس جمهوری خواه، کافی است که با آزردگی بنویسد،

خبرنگار ارشد سی ان ان، کریستین امانپور، انتخابات امروز را با لحظات ِ بزرگی از تاریخ رژیم ایران مقایسه می کند. البته این همان ایرانی است که همجنس گراها را دار می زند و زنان را برای اینکه مویشان بیرون است کتک می زند….همان رژیمی که یک دهه است در حال کار روی تسلیحات هسته ای است تا اسراییل را نابود کند.

مرتبط: مرثیه برای پایان زعامت ِ ملکوتی ِ آقا جرج بوش دامت برکاته

نظر دیگران

صندوقک | آبان ۱۴م, ۱۳۸۷ در ساعت ۱۱:۴۰ ب.ظ
وقتی مردم از آنچه دارند خسته شوند دست به تنها انتخابی می زنند که دارند مردم همه جای دنیا یکسان هستند .
ناباور | آبان ۱۵م, ۱۳۸۷ در ساعت ۶:۴۱ ق.ظ
عجبا! از این جمهوری‌خواها!
اولاد | آبان ۱۵م, ۱۳۸۷ در ساعت ۷:۴۷ ق.ظ
این امان پور حال آدم را بهم میزند.
فرزاد | آبان ۱۵م, ۱۳۸۷ در ساعت ۱۱:۳۰ ق.ظ
امانپور امید و اشتیاق رای دهندگان آمریکایی به تغییر در کشورشان پس از رای دادن را مقایسه کرده است. یعنی همانطور که افغانها، عراقی ها، ایرانی ها و مردم آفریقای جنوبی با انتخابشان امید به تغغیر داشتند، مردم آمریکا هم با انتخاب قاطعانه ی خود، امید به تغییر دارند. این به سادگی قابل درک است و احتمالا گیتوی پاندیت از شکسن سخت جمهوری خواهان به شدت ناراحت بوده که خواسته امانپور را تخریب کند.
بله، مردم کشورهای که خانم امانپور اشاره کردند، به امید تغییر وضعیت کشورشان در انتخابات رای دادند، همانطور که مردم ایران به خاتمی رای دادند که زنان به خاطر حجاب کتک نخورند که واقعا هم در دوره خاتمی تا آنجا که پلیس در اختیار خاتمی بود گشت ها جمع شد. مردم آمریکا هم به آنچه که در نظرشان تغییر است، رای دادند. اصل تغییر است، با در نظر گرفتن استانداردهای هر کشور. در آمریکا تغییر در برخی مسایل انگیزه ی رای دهندگان بود، در ایران هم چون هنوز متاسفانه مردم از بدیهی ترین حقوق خود محروم هستند، تغییر در رفتارهای نادرست حکومت با جوانان و زنان، انگیزه رای دادن به خاتمی بود.
لرد م رضا | آبان ۱۷م, ۱۳۸۷ در ساعت ۱:۵۴ ق.ظ
منکه با اون وبلاگ نویس جمهوری خواه موافقم