اول) کمی بیشتر از یک ماه پیش با مهدی جامی و نیک آهنگ کوثر و دکتر تاج دولتی در چند جمع ایرانی شرکت کردیم (ببینید:تورنتو روندگی – جلسه بحث و گفتگو در باره رسانه‌های خودمانی). بحث ِ غالب، موضوع ِ راه انداختن ِ دفتر ِ تورنتوی زمانه بود. پیشتر از آن هم زمانه فقط برایم یک منبع خبری نبود، منحنی ِ بالای گزارش های دیدیش هم بود. آگاهانه لذت می بردم از اینکه فارس نیوز و امثالش را کنار زده است و در اوج می درخشد.

دوم) جامی بعد از نوشته ی آرامتر قبلی اش حالا بوضوح از بیانیه ی بورد زمانه رنجیده است. می نویسد،

تازه ترین عضو بورد در اولین جلسه رسمی که در آن شرکت داشت وقتی بحثی بر سر رابطه مدیر و بورد پیش امد بی هیچ نگرانی و شرمی با قاطعیت تمام گفت که این رابطه مثل رابطه برده داری است. یعنی به انگلیسی تعبیر slavery را به کار برد. ما هر چه گفتیم شما باید اجرا کنید. ما بر شما مسلط هستیم. بخواهیم می توانیم اتاق تان را زیر و رو کنیم. این روحیه استعماری است. سلطانی هم هست. حضور او در بورد این روحیه خفته را در اعضا هم بیدار کرد.

اینکه این همه برای زمانه چه مفهومی خواهد داشت البته باید صبر کرد و دید.