خبرگزاری فارس با دکتر شهلا کاظمی‌پور “معاون پژوهشی مرکز مطالعات جمعیتی آسیا و اقیانوسیه” در مورد “مهاجرت جوانان” صحبت کرده است. دکتر کاظمی پور می گوید،

۵۰ درصد مهاجرت جوانان در زمینه کسب شغل مناسب است و ۵۰ درصد دیگر برای کسب مدارک بالای علمی به سایر کشورها سفر می‌کنند.

وقتی کسی از عدد “۵۰ درصد” استفاده می کند، یک شک ِ منطقی این است که در واقع منظورش همان “حدودا نصف” است که در لفافه ی یک بیان ِ به ظاهر دقیق پیچانده شده است. اما جمله ی بالا از این هم مشکل دار تر است.

از آنجا که نیم به اضافه ی نیم می شود یک، پس تعداد جوانانی که به دلایل دیگر، نرفتن سربازی، داشتن آزادی های اجتماعی و …، به مهاجرت اقدام می کنند، در حد دقت این جمله، صفر است. این ادعا کمی عجیب به نظر می رسد. زمانی که ادامه ی متن را می خوانیم اما، انگار این اعداد خیلی قرار نیست معنایی داشته باشند. مثلا ببینید،

معاون پژوهشی مرکز مطالعات جمعیتی آسیا و اقیانوسیه در پاسخ به این‌که چند درصد جوانان به خارج از کشور مهاجرت می‌کنند؟ پاسخ داد: نسبت به جمعیت جوان کشور سالانه از ۱۰۰ جوان ۳ نفر ممکن است به خارج از کشور مهاجرت کنند، با توجه به ۲۴ میلیون جوانی که بین ۱۵- ۲۹ سال قرار دارند مهاجرت جوانان به بیش از ۲ درصد تجاوز نمی‌کند. (تاکید از من)

دوباره بخوانید. از “۱۰۰ جوان ۳ نفر ممکن است به خارج از کشور مهاجرت کنند” اما “مهاجرت جوانان از ۲ درصد تجاوز نمی کند”.

و این،

از بین جوانانی که به خارج از کشور سفر می‌کنند عده‌ای به دلیل این‌که از طریق وزات علوم برای تحصیل به خارج از کشور اعزام شده‌اند یا به دلیل مشکلات خانوادگی به کشور باز می‌گردند. به عبارت دیگر ۴ درصد جوانان به کشور بر می‌گردند در مقابل ۶ تا ۷ درصد از جوانان نیز در کشور مقصد می‌مانند. (تاکید از من)

این یعنی حدود ۹۰ درصد جوانان در فرودگاه بخار می شوند؟

اگر برداشت من اشتباه است بفرمایید.