امروز “کمانگیر” چهارساله می شود. این یعنی چهار سال پیش، ۱۷ اکتبر ۲۰۰۴، پست ِ کلاسیک ِ “سلام جهان” را نوشتم. خوراک کمانگیر انگلیسی را از اینجا مشترک شوید.

ظاهر کمانگیر انگلیسی را بروز کردم. ساده تر و سبک تر و وبلاگی تر. مرحمت کنید نظر بدهید چون همان را می خواهم برای اینجا هم ترجمه کنم. بدون اینهمه اضافات و “خوشگل بازی” ها.

اگر وبلاگ نویسی را متعلق به دسته ی بزرگ ِ Citizen Journalism بدانیم، می خواهم از بخش دوم کم کنم و به بخش اول اضافه کنم: بیشتر “شهروند ِ مشاهده گر” باشم تا “گزارشگر ِ در پی تغییر”.

این از فروغ است، کتاب “ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد” شعر “کسی که مثل هیچ کس نیست” (متن کامل).

من خواب دیده ام که کسی میآید

من خواب یک ستاره ی قرمز دیدهام

و پلک چشمم هی میپرد

و کفشهایم هی جفت میشوند

و کور شوم

اگر دروغ بگویم

من خواب آن ستاره ی قرمز را

وقتی که خواب نبودم دیده ام

من پله های یشت بام را جارو کرده ام

و شیشه های پنجره را هم شسته ام …

اینها را هم ببینید: