الف می نویسد،

به گزارش “الف”، نشریه علمی نیچر در مطلبی که امروز پنجشنبه ۹ اکتبر (نسخه آنلاین، ۸ اکتبر) منتشر کرد، از پروژ‏ه‏ ای خبر داد که در آن محققان دانشگاه تکزاس در مرکز پزشکی ساوتوسترن، برای پیداکردن مقالات مشکوک به سرقت علمی فعالیت می‏کنند.

بنابریافته‏های این پروژه، نام چندین ایرانی در فهرست مقالات مشکوک به سرقت علمی دیده می‏شود که مقاله خانم معصومه ابتکار نیز جزو این مقالات قرار دارد.

خانم ابتکار در نامه ای به مجله “توضیح می دهد”،

همان طور که قبلا در پاسخ به دو ژورنال و مولفین اعلام کردم دو یا سه پاراگراف و یک جدول از مقاله رایدل بدون ذکر منابع درج شده که این یک اشتباه بوده و از بابت آن عذرخواهی کردم

…آیا هیچ دستورالعملی هست که نویسنده یک مقاله مروری را از استفاده از جملات و متنی که اطلاعات را منتقل می کند با جمله پردازی مشابه واشاره به مراجع صحیح، در یک مقاله مروری بازدارد؟

البته که هست خانم دکتر. سایت Plagiarism.org توضیح می دهد که یکی از موارد کپی کاری “عدم استفاده از علامت نقل قول در نقل قول” است.

failing to put a quotation in quotation marks

و البته بنظر می رسد کپی کاری از چکیده آغاز شده است. چکیده خانم دکتر؟ از ابتدای آن؟

….با ذکر این نکته که آن زمان با یک دانشجو کار می کردم و نمی دانستم برخی از بخش های متن را به طور مستقیم استفاده کرده است.

کاش خانم دکتر توضیح بدهند که چرا اسم دانشجوی مورد نظر در مقاله ذکر نشده است (سایت دکتر ابتکار). نه فقط در فهرست نام نویسندگان، که در بخش تشکر هم.

…شما چرا به جملات زیادی که تصحیح و پرداخته شده تا با کار و جهت گیری آن همخوانی داشته باشد اشاره نکرده اید؟ آیا اشاراتی که به کارهای انجام شده در ایران داشته ایم نیز تقلید محسوب می شود؟

خانم دکتر ابتکار، این وظیفه ی من و شمای نویسنده ی مقاله است که محتوای جدید تولید کنیم. بابت وظیفه از کسی تشکر نمی کنند.

من برای کوتاهی ام عذرخواهی کرده ام ولی آیا شما برای پذیرفتن اینکه در محکوم کردن و تخریب افراد قبل از اینکه فرصت دفاع و روشنگری داشته باشند آمادگی عذرخواهی دارید؟

و اینجاست که کلمات ِ فخیم باید به داد برسند. تخریب؟ استدلال ِ درست ارایه کنید، اگر مجله در شماره ی بعدی نگذاشت جورابش را بادبان کنید.

پس نوشت: و باز خانم دکتر ابتکار عذر بدتری می آورد،

در مورد همکاری دانشجویم در این مقاله نیز یادآور می شوم وی تنها در جمع آوری و تایپ مطالب با من همکاری داشته و تحقیقات کار بر عهده او نبوده و روال متداولی بوده و کسی در این زمینه ادعایی هم نداشته است.

خانم دکتر، این “روال متداول” اسم درستش سو استفاده ی اساتید از حاصل کار دانشجویان است. و البته کسی که در “جمع آوری و تایپ” کمک میکند بوضوح چکیده را نمی نویسد (اشاره به “نمی دانستم برخی از بخش های متن را به طور مستقیم استفاده کرده است”).

مرتبط: نامه ی وارده: از مدرک تقلبی کردان بدتر هم هست – معضلی به نام کپی کاری مقالات علمی

لینک از حسین درخشان