درمورد مقاله ی جدیدمان حرف زدم (ببینید:همیشه دوباره نگاه کن – مقاله و باقی قضایا). زمانی که در گیرودار تهیه نسخه ی نهایی این مقاله بودیم، به مشکلی در پیاده سازی فرمت ِ خواسته شده برخوردیم. با مسوول ماجرا تماس گرفتیم ولی او اساسا Latex کار نبود و عذرخواهی کرد. کمی جستجوی بیشتر، و راه حل را پیدا کردیم. از باب احترام هم خبر دادیم که “ممنون، مساله حل شد”. آقای رییس خواست که برایش بنویسیم که چه کار کرده ایم، گفتیم. امروز از طرف کنفرانس ایمیلی آمد، و معلوم بود که به لیست ِ همه ی نویسندگان زده شده است. “نویسندگانی که به فلان مشکل برخورده اند، راه حل اینطور است”. بعد هم، “این راه حل را فلانی ارایه داده است”. اما چرا این داستان را می گویم.

احترام نگذاشتن به کپی رایت عملا تف سربالا است. یعنی وقتی رسم می شود که آدمها حاصل کار دیگری را تصاحب کنند، عملا دارند با صدای بلند می گویند: “ای خلق خدا! حاصل ذهن من نوش جانتان!”

اینطرف ِ آب، حاصل نیم ساعت کلنجار رفتن ِ من ِ نوعی با Latex، “مال ِ من است”. اینجا اگر در تمرین یک درس از منبع دیگری کپی کاری کنی یک ترم از دانشگاه اخراجت می کنند.

بیاییم به کپی رایت احترام بگذاریم. برای فیلم و موسیقی سخت است. مطلب وبلاگی را اما می شود کپی نکرد. نرم افزار را هم. خرجش یک چرخ زدن در منابع کدباز است. تصمیم دارم در یک سری پست نرم افزارهای کدبازی که استفاده می کنم را معرفی کنم. شما هم اینکار را بکنید و خبر بدهید.

وبلاگ نویس باشید، عکاسی بکنید، یا اساسا به هر دلیل دیگری با تصویر سروکار داشته باشید، احتیاج به یک نرم افزار ِ ویرایش تصویر دارید. خیلی هایمان یا GIMP آشنا هستیم. نرم افزار خوبی است و پلاگین های خوبی دارد، اما سنگین است، زیبا نیست و زیاد Crash می کند. بیش از یک سال است از Paint.NET استفاده می کنم. ساده، کارا، سبک، و پایدار. خروجی ِ png می سازد که زیاد اینجا استفاده می کنم و برای کارهای ِ معمولی ِ لایه دار هم مناسب است. عملا می شود این نرم افزار را جایگزین مناسبی برای فوتوشاپ در کارهای روزمره دانست. از اینجا بگیریدش.

paint_net_large.png

مرتبط: