gods_warriors.jpgمقدمه ی خیلی طولانی: مجموعه ی “جنگجویان خدا” God’s Warriors بیش از یک سال ِ پیش از شبکه ی سی ان ان پخش شد. این مجموعه حاصل ۸ ماه تحقیق ِ کریستین امان پور، خبرنگار ایرانی نسب این شبکه ی تلویزیونی، است. امان پور چهره ی خشنی دارد، و این در سی ان ان ِ شیک و پر هیاهو و با رنگهای تند و تیز نوبری است (مقایسه کنید با اندرسن کوپر برای مثال).

این مجموعه ی سه قسمتی به بررسی ِ تلاش های ِ معتقدین ِ به سه دین ِ اسلام، مسیحیت، و یهودیت، برای ایجاد تغییر در جامعه می پردازد. و قابل پیش بینی است که مسلمانان شاکی باشند که،

اختصاص ۳ برنامه ۲ساعته به طور مساوی و قرار دادن و همسان کردن یهودیت که تنها ۱۵میلیون پیرو دارد در برابر اسلام که بیشتر از یک میلیارد و مسیحیت که بیشتر از ۲میلیارد پیرو دارد، یکی دیگر از انتقادهایی است که بر این مجموعه وارد می شود

و یهودی و مسیحیان شکایت کنند که،

مسیحیان خل مشنگ، یهودیان خل مشنگ، و مسلمانان خل مشنگ. و بعد قرار است مثلا ببینیم اینها چقدر مشابه هستند. کاری که باید او (امان پور) می کرد.. این بود که به خود مذاهب بپردازد. مسیحیت چه در مورد خشونت می آموزد؟ یهودیت چه می آموزد؟ اسلام چه می آموزد؟…. (در حالیکه مسیحیت و یهودیت از خشونت نهی می کنند) قرآن حاوی پیام های متناقضی است. بخشی می گوید باید با نامسلمانان با تساهل برخورد کرد، بخشی می گوید باید به نام خدا خشونت ورزید.

این ویدئوها را نتوانستم در یوتیوب و سایتهای دیگر پیدا کنم، اما در سایتهای تورنت موجود هستند (و البته جز بخش ِ اسلام، بقیه بسیار کند هستند). پیش از این بخشهای زیادی از ویدئوها را بصورت بریده بریده دیده بودم. اینبار از بخش مسیحیت شروع کردم که دقیق ببینم.

اصل داستان: بحثهای وبلاگستانی که یک سرشان به مذهب وصل می شود یک روند یکسان دارند: گفتگویی آغاز می شود، کمی پیش می رود، آقای عصبانی خدادوستی پیدا می شود و آقای عصبانی تر ِ بی خدایی و …. داستان خاتمه پیدا می کند. یک دلیل ِ این موضوع شاید این است که هنوز فکر می کنیم برای تعریف ِ نقش خدا در جامعه باید ابتدا به این سوال پاسخ داد که “خدایی هست یا نه؟”

این سوال که خدا هست یا نه، به لحاظ سوال بودن، عجیب تر از این ادعا نیست که یک مدار ساده ی الکترونیکی می تواند “انرژی ذهنی”ِ آدمیزاد را اندازه بگیرد. به این ترتیب، تا زمانی که ثابت نشده است اعتقاد به خدا برای دیگران ضرر ِ واضح دارد، این حق هر کسی است که مومن باشد. مساله اما زمانی جدی می شود که مومنان کتابشان را می زنند زیر بقلشان و زنگ همسایه را می زنند که “بیا به راه حق”.

تاسیس مدرسه ای با قوانین ِ سخت مذهبی که دانشجوی حقوق پرورش بدهد شاید جمهوری اسلامی را یادمان بیندازد. ساختن ملقمه ای از موسیقی ِ تند و رقص و هیاهو با “موعود می آید” هم شاید. هر دو این اتفاقات، و بیش از آن، در همان آمریکایی اتفاق می افتد که هالیوود هم دارد. همان آمریکایی که اگر ده فرمان موسی در ساختمان ِ عمومیی قرار داشته باشد می توانی شکایت کنی که حکومت باید از نهاد دین جدا باشد. و البته God Bless America هم هست.

ویدئوی “جنگجویان مسیحی ِ خداوند” را ببینید.

مرتبط:

ته نوشت: این اولین پست “ویدئوی روز” است که در واقع ویدئویی در آن نیست.