bamdadi.jpgاگر پیش از این متوجه نشده بودیم، پست آزادی بیان یا خشونت کلامی؟ نشان می دهد که بامداد تحت فشار است، و این فشار از جانب مایی است که حضور مخالف را در فضای آنلاین نمی توانیم تحمل کنیم (بخوانید: نگذارید این صدا خاموش شود).

تلقی ام این است که در وبلاگستان می خواهیم یاد بگیریم. از اینجا آبی برای کسی گرم نمی شود، مگر نعمت صحبت با کسی که دیگرگونه نگاه می کند و می تواند به من کمک کند خودم را از دور نگاه کنم و ببینم که من ِ مثلا داعیه دار ِ انتقادی نگاه کردن و حرف زدن در مورد همه چیز هم از اعتدال به دورم.

مهم است که بامداد ساکت نشود و مهم است که یادمان باشد که خفه کردن ِ مخالف مثل شکستن آینه است.