مشتری وبلاگستان اگر بوده باشید می دونید که صدای غالب در بخشهایی از وبلاگستان دیدگاه منتقد به حکومت ایران ه. این موضوع البته این ایراد اساسی رو داره که می تونیم بنشینیم و حرف بزنیم و حرف همدیگه رو تایید کنیم و خوش باشیم. واضح ه که وبلاگستان قرار نیست چنین سر در برف باشه.

در هشتمین پادکست از مجموعه “صدای وبلاگستان” صدای وبلاگ نویسی رو می شنویم که سمت و سوی نگاهش کمی متفاوت ه. پیش از اینکه صدای این وبلاگ نویس رو بشنویم برگردیم به پادکست قبل (ببنید:صدای وبلاگستان – هفت: وبلاگ نویسی که از مرگ می نویسد ولی امیدوار است) و آسیه امینی نویسنده وبلاگ وارش (خوراک) که گفت،

بیشترین امیدواریم در حوزه کاری و فعالیتم این هست که یک روز بتونیم از کشتن همدیگه و این همه اعمال خشونت به هم دست برداریم و جامعه سالم تر و امن تری داشته باشیم.

توضیح: وبلاگ نویس این پادکست می گوید،

اون قسمت معرفی شاید به مخاطب القا کنه که من منتقد سیاست‌های داخلی یا خارجی حکومت ایران نیستم. در حالی‌که چنین نیست و من فقط با توجه به شرایط بحرانی ایران، اولویت نقد رو در جای دیگه‌ای می‌دونم.

پاسخ: صدای وبلاگستان – هشت: بامداد ِ وبلاگستان