در یک مقاله برای سایت گذار، کمی درباره ی چهره جدید وبلاگستان نوشتم. در مورد نو شدن و در مورد اینکه وبلاگنویسی که فقط وبلاگ بنویسد، در وبلاگستان ِ امروز دیده نخواهد شد. مقاله اینطور آغاز می شه،

زمانی بود که “وبلاگ نویس” شدن به آسانی باز کردن صفحه‌ی اول بلاگر دات کام بود و ثبت یک حساب کاربری. در قدم بعدی، بازیگر خوشبخت زمانه‌ی رسانه‌های مشارکتی، هرچه به فکرش می‌رسید تایپ کرده و شاهکار خود را منتشر می‌ساخت. در ساعت‌ها و روزهای پس از آن، قهرمان ما به انتظار عابرانی می‌نشست که درنگی کنند و بخوانند و در محتوای متن دقیق شوند و شاید هم در پاسخ چیزی بنویسند. وبلاگ‌نویسی در آن روز و روزگار این گونه تعریف می‌شد.

امروزه اما انتشار متنی در وبلاگ، تنها نیمی از ماجراست…. (ادامه به فارسی و انگلیسی)

…بیاید به ماشین‌ها کمک کنیم تا به دنیا خبر دهند که ما جهان را چگونه می‌بینیم. عهد دقیانوس وبلاگستان گذشته است و به عصر جدید وبلاگ نویسی قدم گذاشته‌ایم. نسل دایناسورهای وبلاگستان محکوم به انقراض است.