در هفتمین پادکست “صدای وبلاگستان” (ببنید:صدای وبلاگستان – هفت: وبلاگ نویسی که از مرگ می نویسد ولی امیدوار است) صدای آسیه امینی (وارش) رو شنیدیم که از کارهاش گفت و از شعر. از قضای روزگار، شاید، این یکی از جدیدترین پستهای این بانوی وبلاگ نویس ه:

برای شاعر بودن وقت نداریم!

می خواستم شعر جدیدم رو امشب برای یکی دو نفری بخونم. ولی ظاهرا هیچ کی وقت نداشت منم برای این که یادم بره کسی برای شاعر بودن ما این روزا وقت نداره، نشستم یک فیلم مزخرف ترسناک رو دیدم تا ۵ صبح! که به نظرم قطعا کارگردانش یه روانی تمام عیار بوده. اسم فیلم یادم نیست چون از وسطاش دیدم و تموم نشده و درواقع قبل از دیوانه شدن بلند شدم از پاش!

این، خوراک وارش ه (خوراک).

در صدای وبلاگستان هشت، دو تفاوت عمده خواهیم داشت. اول این که وبلاگ نویس مهمان این پادکست یک آقا است.