batebi.jpg

اولین کاری که در فرودگاه وین کردی چه بود؟
لپ تابم را بازکردم.اینترنت پر سرعت حیرت زده ام کرد. برای همین اولین کاری که کردم آپ دیت ‏کردن نرم افزارهایم بود. رفتم روی یوتیوپ. فیلم تماشا کردم. حال کردم. هی فایل هارا دانلود می ‏کردم؛ هی دیلیت می کردم. لذت بردم…‏(مصاحبه احمدباطبی با روزآنلاین)

این احمد باطبی است. بدون نقاب. “رهبر جنبش دانشجویی” اولین ساعات آزادیش از زندان و تعقیب را در یوتیوب سپری می کند و “دانلود کردن و پاک کردن” فایل. اینترنت پر سرعت شاید نماد زندگی ِ آسوده ی اینسوی جهان است برای باطبی، بی آنکه بداند. که یعنی حتی مجبور نیستی منت سیم شبکه را بکشی.

گذشته از کیهان ِ ناسزاگو، این روزها زیاد شنیده ایم که به باطبی خرده می گیرند، برای کار ناتمام ِ وثیقه اش در ایران، و برای هزار دلیل دیگر.

در جستجوی همه ی چیزهای از دست رفته، شاید خیلی هایمان زیادی ناب گرا شده ایم. باطبی یک انسان است و انسان ها نفس می کشند، و در دنیای مدرن در یوتیوب ول می گردند. اجازه بدهیم نفسی بکشد. او تضمینی نداده است که شهوت ما برای ملاقات ِ قهرمان ِ اساطیری با هاله نور دور سرش را ارضا کند.

آن دیگری جایزه روزنامه نگاری گرفت بی اینکه وبلاگ براهی داشته باشد (مقاله نوشتن طلبش). اجازه بدهیم به باطبی که در سرزمین نو کمی آسودگی را مزمزه کند. اگر او هم سخنرانی اش را با تشکر از پوتین های آمریکایی شروع کرد، آنوقت کبابش می کنیم، نه پیش از آن.