آمار چیزی ه که همیشه مسحورم می کنه. زمانی که این آمار به رفتارهای آدم ها مرتبط میشه، این لذت صد چندان ه.

از زمانی که پروژه بالابین رو شروع کردم (ببینید: صفحه پروژه بالابین) و اولین نسخه رو منتشر کردم (ببینید: بالابین: فیدخوان برای بالاترین) این امکان رو داشتم که محل استفاده از این نرم افزار رو دنبال کنم. جالبه که بالابین مشتری دائمی در مکزیک داره و مشتریان دیگری در ژاپن، آفریقای جنوبی و ایالت های تنسی و آلاباما.

balabin_usage.jpg

balabin۲bigg.png

این امکان البته پرسش های اخلاقیی رو هم به همراه میاره. مثلا اینکه چقدر حق دارم این اطلاعات رو بدست بیارم و اینکه چقدر حق دارم اطلاعات بدست آورده را در اختیار دیگران بگذارم.

همین اتفاق در پروژه “کی به کیه؟” افتاده (ببینید: صفحه پروژه کی به کیه؟). چندتایی پیشنهاد دریافت کردم برای اطلاعات حاصل از این پروژه. کامنتی هم نوشته شد پای یک پست انگلیسی در مورد این پروژه که نویسنده اش نگران بود که این اطلاعات می تونه مورد مصرف “نیمه پنهان یاب ها” قرار بگیره. شما چی فکر می کنید؟ خط قرمز کجاست؟ آیا حق دارم اطلاعات “کی به کیه؟” رو در اختیار کسی بگذارم؟ آیا حق دارم بفروشم کد این پروژه رو؟

پس نوشت: اطلاعاتی که من از رفتار کاربران بالابین بدست می آورم منحصره به چیزی که این کانتر بهم می ده. این یعنی اگر کاربر بالابین هستید آدرس IP یتان برای من فرستاده نمی شه. من هیچ اطلاعات دیگری درباره کار شما با این نرم افزار هم بدست نمی آرم. تنها اطلاع، ذات استفاده شما از این نرم افزار و شهر محل زندگی شماست. اگر فکر می کنید این نقض حریم شخصی شماست امر بفرمایید حذف کنم این کانتر رو.

پس تر نوشت: این اطلاعات عملا از ردپایی که همین الان در این وبلاگ گذاشتید هم کمتر است.

پس تر تر نوشت: پاسخ به نگرانی ها در مورد حریم شخصی کاربران بالابین