بایگانی مربوط به آذر, ۱۳۹۲

نارنجی در فریم ِ سفید

ویدیویی که در صداوسیمای واحد کرمان پخش شده‌است٬ و به‌نظر می‌رسد به دستگیری وبلاگ‌نویسان نارنجی مرتبط باشد٬ با نمایی از جوانانی سفیدپوش آغاز می‌شود که رو به دیواری سفید ایستاده‌اند و دست‌بندهای نایلونی سفید بر مچ دارند. دستگیرشدگان٬ با فاصله از هم ایستاده‌اند. می‌شود تصور کرد که برای‌شان در آن وضعیت سخت باشد که با هم جمله‌ای رد و بدل کنند. همه٬ سرها را به دیوار تکیه داده‌اند. لوگوی سپاه پاسداران روی صفحه نقش شده‌است. در ویدیو چهارنفر دیده می‌شوند که همه پسر هستند. در فهرستی که نارنجی از بازداشت‌شدگان منتشر کرده‌بود٬ اسم ِ سه دختر دیده می‌شد٬ اما دختری در فریم نیستند.

به‌نظرم این ویدیو نمایش ِ موجزی از کلیت ِ اتفاق است. ایستاندن ِ«مجرمان» رو به دیوار٬ غیبت ِ دختران٬ بازداشت ِ اهالی ِ نارنجی در زندانی که همه‌چیزش سفید است. گاهی اوقات یک موقعیت ِتصادفی از هر وضعیت ِ دیگری نمادین‌‌تر است.

ماشین ِ قرمز رفت روی ناو

خبر پرده‌برداری از لامبورگینی چهار و نیم میلیون دلاری روی عرشه‌ی یک ناو هواپیمابر ایتالیایی در ابوظبی را می‌خوانم و از میزان ِ نمادین‌بودن ِ اتفاق حیرت می‌کنم. از این ماشین نه نمونه ساخته خواهد شد. مدیرعامل لامبورگینی می‌گوید خاورمیانه یکی از مهم‌ترین بازارهای این شرکت است.

ماشین ِقرمز، اختصاصی است. مال ِ من و تو نیست. نه نفر آدم ِ ویژه سوارش خواهند شد. روی ناو ِ جنگی به دنیا می‌آید و در یکی از عکس‌ها، دو خلبان ِ نظامی کنارش ایستاده‌اند. ناو، ابزار ِ حفظ ِ نظم است. لامبورگینی یکی از نمادهای نظم است. ناو، ساختار ِ قدرت را می‌سازد و راس ِ هرم ِ قدرت، سوار ِ لامبورگینی می‌شود. ماشین در این تصویرها ابزار ِ جابه‌جایی نیست. برچسبی است که نه نفر را از چند میلیارد نفر جدا می‌کند. هواپیمای جنگی در زمینه‌ی عکس، ضمانت ِاجرایی این جدایی است.