بایگانی مربوط به دی, ۱۳۸۷

مقصد: تفنگ بازی در فرودگاه

از دیروز نشسته ام به خواندن وبلاگ “مقصد پرواز: غزه” و نسخه ی انگلیسی اش.

توی نمازخانه ی پایانه ی یک نشسته ایم، با بچه های تیم رسانه ای (برای شروع)

بچه ها لباس های رزمی و نظامی شان را پوشیده اند، دایم افرادی را می بینی که لباس های خاکی یا پلنگی پوشیده اند، کلی از طبقات جا کفشی نماز خانه را پوتین ها پر کرده اند (لباس رزم)

یکی از بچه ها تاکید داشت روی این نکته دنبال فرمانده شدن فقط نباشید! شهید گمنام شدن هم خیلی مهمه … مهم تر از فرمانده شدن  (شهید گمنام بشویم!)

دوباره بحث راه های حمله به اسرائیل در بین بچه ها داغ شده، در حال بحث اند روی یک نقشه ی بزرگ فلسطین که پرینت گرفته شده است (بررسی راه های حمله)

اکثریت بچه ها بیرون ساختمان پایانه زیارت عاشورا می خوانند؛ حالا عجیبی دارند، در این سرما، زیر پتو، …، امر حاجی است که بچه ها سرما را حس کنند و عادت کنند (شب دوم // ساعت ۱۰ و نیم)

۲۰۰ نفر دختر و پسر جمع شده اند در فرودگاه مهرآباد. کسی هم کارشان ندارد، فقط از موسسه ی “میم” برایشان اقلام تبلیغی می فرستند.

dsc00622s.jpg

بچه که بودیم هرکدام یک تکه چوب، یا گونیا، پیدا می کردیم و می افتادیم به “کیو کیو” کردن. یکی می شد فرمانده و دستور می داد، باقی هم می شدند سرباز و فرمان می بردند. عوالم خوبی داشتیم.

انگار درفرودگاه مهرآباد هم کسی قرار نیست بپرسد، فرض کنیم این خلایق رسیدند به غزه، فرض کنیم نفری یک کلاشینکف هم دستشان بود، فرض کنیم عددشان هم هزار نفر بود، قرار است چکار بکنند بعد؟ یعنی جمهوری اسلامی که لرزان و ترسان نشسته وسط لشکر آمریکا در عراق و لشکر آمریکا در افغانستان در موقعیتی است که به جنگ رودررو با اسراییل برود؟

شما بازیتان را بکنید آقا. شعار بدهید خوب است. دلتان خنک می شود.

اما صادقانه، کدام گروهی جرات دارد از وسط فرودگاه مهرآباد بلند بلند از خیالاتش برای هواپیما دزدی حرف بزند و کسی هم یخه اش را نچسبد؟ راستی، ویدئو برای چه کسی در یوتیوب می گذارید؟ فیلتر است برادر من!

(لینک مستقیم به ویدئو)

منبع عکس – منبع ویدئو

عکس روز: کلوخ انداز را پاداش مرکاوا نیست

g04_17419063s.jpg

یک فلسطینی به تخریب حاصل از یکی از موشک های حماس نگاه می کند. این موشک در اثر یک اشتباه در غزه فرود آمد و یک فلسطینی را مجروح کرد.

g24_17441109s.jpg

حفره ی حاصل از حمله ی هوایی اسراییل به یک پاسگاه پلیس در غزه

داستان فقط این نیست که تسلیحات حماس و فلسطینی ها در مقیاس های نظامی امروز بازیچه هستند. مساله این است که اسراییل هم از معمول ِ دنیا در فن آدمکشی بسیار جلوتر است (مثلا ارابه های آتشین مرکاوا را ببینید).

عکسها از بوستون

عکس روز: تابوت ِ فوق سبک ِ محترقه برای تجمع های مردمی

در ادبیات جمهوری اسلامی “تجمع مردمی” یعنی نمایش حمایت مردم از ایده های حکومت ایران. اهل تماشای روزانه ی عکسهای خبرگزاری ها از این تجمع ها اما اگر باشی، اجزا تصویر کم کم تکراری می شوند. حتی کم کم چهره ها را می شناسی. در این مورد حرف زده ایم و باز هم خواهیم زد. این پست اما در مورد یک نوآوری جدید است.

28_8709171635_l600s.jpg

دوماه پیش در “تجمع ضدصهیونیستی طلاب و بسیجیان در مقابل سفارت عربستان“، شرکت کنندگان چند تابوت یونیلیتی حمل می کردند. اهمیت این ابداع در یکی از صحنه های تجمع واضح می شود، زمانی که تظاهرکنندگان گرامی می توانند تابوت یک متر و خرده ای را وسط دعوا سر دست بگیرند بدون اینکه سر کسی را بشکنند.

22_8709171635_l600s.jpg

البته این تابوت براحتی و با شعله ی زیاد هم آتش می گیرد.

3_8710111100_l600s.jpg

اما این تنها کاربرد ِ یک تابوت یونیلیتی نیست. دیروز “تجمع کودکان مقابل دفتر سازمان ملل در حمایت از مردم غزه” بود والبته که تابوتی که بچه های مهدکودک و دبستانی قرار است حمل کنند باید سبک باشد.

نکته اساسی اما این است، چه خوب بود اگر اتاق فکری پشت این “تجمع های مردمی” بود تا این ابداعات ِ بسیار کاربردی را مکتوب می کرد و بصورت بهینه تر به کار می گرفت. اگر تابوت ِ فوق سبکمان را بیشتر ببینیم می شود امیدوار بود که این اتفاق عملا افتاده است.

دیدیش: فرندفید، توییتر، و باقی قضایا

قبلا در مورد کارهایی که روی فرندفید انجام می دهم نوشتم (ببینید) امروز کدی که از فرندفید اطلاعات استخراج می کرد را بازنشسته کردم و کار روی Social را سرعت دادم. بطور خلاصه، Social کاربران فارسی زبان ِ شبکه های  اجتماعی مختلف را استخراج می کند و قرار است اطلاعات ِ جانبی نظیر وبلاگ ِ صاحب اکانت و غیره را هم به بانک داده اضافه کند. Social یکی از بلوک های مرکزی Profiler است.

فعلا Social  روی توییتر و فرندفید کار می کند. برای شناسایی شبکه های اجتماعی مختلف به Social از چنین فایل هایی استفاده می کنم:

friendfeed_ini.png

فرندفید

twitter_ini.png

توییتر

از هر نوع ایده یا نظری بشدت استقبال می شود. بیشتر حرف می زنیم.

عکس روز: خشونت کپی رایت دارد

7_8710110015_l600s.jpg

جسته و گریخته می خوانیم که حماس را موساد ایجاد/تقویت کرد برای اینکه مانعی در برابر سازمان آزادیبخش فلسطین PLO ایجاد کند (مثلا اینجا). نامعقول هم نیست، ندیده ای آتش چاه های نفت را با انفجار کنترل می کنند؟ اما انگار زیاد اتفاق می افتد که آتش، دامن ِ آتش پراکن را می گیرد و مفاهیم و نقشها جابه جا می شوند. مثلا جندالله ِ تروریست، بمب گذاری “انتحاری” می کند و فارس ِ نیوز ِ جمهوری اسلامی گزارش لحظه به لحظه ی درگیری ِ “دانشجویان” با نیروی انتظامی ِ جمهوری اسلامی را با هیجان منتشر می کند. فرمانده ی کل سپاه پاسداران هم می گوید،

می خواهیم زمینه ای ایجاد کنیم که اگر نیاز شد بسیج دانشجویی به اقداماتی مشابه ۱۳ آبان دست بزند

اینجاست که چاقو دسته ی خودش را دارد می برد و خشونت و استفاده از ابزار ِ مقدس سازی دردسر می شود. لابد بعد از این به جای استفاده از عبارت ِ فخیم ِ “حمله ی انتحاری” باید تصمیم بگیریم که بگوییم “حمله ی انتحاری ِ هلاکت مندانه” یا “حمله ی انتحاری ِ استشهادی ِ خداپسندانه ی رفقا”. حمله به باغ سفارت البته همیشه خوب است، چرا حمله کنندگان را با باتوم کتک می زنیم را کسی فقط باید کمی توضیح بدهد.

عکس از فارس

یک تشکر بسیار ویژه

momo_book.jpg

یک ماه و نیم پیش که اینجا در مورد یکی از کتابهای بسیار محبوب کودکی ام نوشتم (ببینید: کتابهای کودکی: تله ی شیطان + یک درخواست کمانگیرانه) فکر نمی کردم به این زودی یک نسخه از “مومو” Mo Mo به دستم برسد.

این دوست ِ نادیده ی بسیار نازنین مرحمت کرد و یک کپی ِ فارسی کتاب را تهیه کرد و به کمک دوست مهربان دیگری برایم فرستاد. به کمک همین دوست ِ بسیار عزیز نسخه ی انگلیسی کتاب را هم اینجا پیدا کردم.

مساله فقط این نیست که در وبلاگها با هم حرف می زنیم. مهم این است که این رفاقت ها بی بها هستند. ممنونم رفیق مهربان. شرمنده کردی. خیلی شرمنده کردی. جبران کنم. چاکریم. 🙂

عکس روز: به نام غزه نشینان به کام خودمان

15_8710091293_l600s.jpg

هر دعوایی، مثل درگیری ِ فلسطین و اسراییل، حداقل دو طرف دارد. در هر دعوای این چنینی هم بمب و موشک روی سر کسی جز حضرات ِ سیاست مدار ِ راه اندازنده یا دامن زننده به دعوا ریخته می شود. حالا اگر من و تو می خواهیم یک طرف این دعوا باشیم، که خب برویم باشیم، اما اگر دلمان برای آن پسرک غزه نشین سوخته است که نصیبش از دعوا بمب است، علم امام حسین و “اسلام پیروز است/کفر نابود است” دست نگیریم. این کارها یعنی من و تو هم یک طرف دعوا شده ایم.

پرچم سوزاندن را من اینطور می بینم: من با اسراییل مساله دارم، نه لزوما به این دلیل که آدم می کشد، من با وجود اسراییل مشکل دارم. البته من حق دارم با هر موجودی مشکل داشته باشم، اما آدمیزاد ِ خونین و مالین را منتر* خودم نکنم، لطفا.

*دیکته ی “منتر” درست است: دهخدا.

عکس از: فارس

عکس روز: همه با هم اصلا نمی خندیم

hamas_rally_s.jpg

“حماس! تجاوز را متوقف کن!” پوستر تبلیغاتی راهپیمایی ضد حماس امروز روبروی سفارت اسراییل در نیویورک.

ببین، به حماس انتقاد زیاد داریم، مثلا اینکه (رابرت فیسک – ایندیپندنت – “رهبران دروغ می گویند، غیرنظامیان کشته می شوند، و درسهای تاریخ ناشنیده می مانند“)،

حماس برای تاکید بر ستم به فلسطینیان احتیاج به خشونت دارد و از اسراییل برای تولید آن کمک می گیرد: چند راکت به اسراییل و اسراییل لطفش سرازیرمی شود.

Hamas needs violence to emphasise the oppression of the Palestinians – and relies on Israel to provide it. A few rockets into Israel and Israel obliges.

این درست، اما کل داستان را دیگر برعکس روایت نباید کرد که.

منبع عکس: گیتوی پاندیت

بازی با سال نو -۲

در پست قبلی گفتیم که هدف ساختن اعداد ۰ تا ۲۰۰۹ به کمک ارقام عدد ۲۰۰۹ است (ببینید: بازی با سال نو). کدقبلی، که با Matlab نوشته شده بود، صرفا جایگشت های ۲۰۰۹+-*/^ را آزمایش می کرد و در ۷۸۶۸۷۸ آزمون ۱۰۰۰۰۰ ترکیب درست و ۴۰ عدد متفاوت تولید کرد (بازده ۱۳%).

حالا یک کد C++ ِ کمی سرحال تر نوشته ام که چنین ساختارهایی را بصورت تصادفی و بازگشتی می سازد:

yearly_s.png

در ۷۸۶۸۷۸  آزمایش، این کد ۳۵۱۰۷۸ ترکیب درست ساخت که منتهی به ۳۷ عدد متفاوت شدند (بازده ۴۵%، حدود ۳٫۵ برابر حالت قبل).

try_2.png

پیشنهادی؟ ایده ای؟ هنوز تا ساختن همه ی اعداد ۰ تا ۲۰۰۹ خیلی فاصله داریم.

عکس روز: تو و آنها که دوستشان داری…

1219081514s.jpg

“صلح (و دوستی) برای تو و همه ی آنها که دوستشان می داری” – یک کارت پستال در آسانسور دانشکده ی مهندسی. در چهارچوب حوادث اخیر در غزه نگاهش کنید. لابد طراح دلش نیامده اضافه کند “باقی هم که آدم نیستند”.