نوشته هایی که درمورد ’ موسیقی هفته ’ هستند

داروین از نوع کوهکن

evolution_edward_larson.jpgدارم «فرگشت: تاریخ شنیدنی یک نظریه ی علمی» را می خوانم Evolution: The Remarkable History of a Scientific Theory. نویسنده ی کتاب، ادوارد جی لارسن، برای یک کتاب دیگرش جایزه ی پولیتزر را برده است. نکته ی جالب این کتاب برای من، گذشته از بخش های مربوط به خود نظریه ی فرگشت و شاخه های مختلف آن، بررسی ورود و اهمیت پیدا کردن نظریه ی فرگشت در جامعه ی آمریکا است. اما قضیه ی این پست خود این کتاب نیست.

امروز در آشپزخانه ی محل کار داشتم برای خودم چایی می ریختم که آهنگ زیر را از رادیو شنیدم (از آلبوم May I Come In? خانم Blossom Dearie) ویدئو را ببینید و متن شعر را بخوانید. به ادبیات فرگشتی قضیه هم دقت کنید.

در مورد این کتاب هم مفصل حرف می زنیم.

(لینک مستقیم به ویدئو)

Love Is A Necessary Evil.

A very contrary, hereditary evil.

Can’t live with it.

Can’t live without it.

Can’t do a doggone thing about it.

You want the pleasure, you gotta take the pain.

Love, is a necessary evil.

An evolutionary, interplanetary evil.

Your heart’s pounding.

You get excited.

Play with a flame and you’re ignited.

Time off for cryin’;here comes a load of rain.

Who wants it? The thrill of a warm embrace.

Who needs it? No one but the whole human race.

‘Cause Love Is A Necessary Evil.

A very arbitrary, extraordinary evil.

Natural things that women and men do, can’t be changed there’s nothing we can do.

‘Cause Love Is A Necessary Evil.

A very arbitrary, extraordinary evil.

Natural things that women and men do, can’t be changed there’s nothing we can do.

Love Is A Necessary Evil.

Since time began the wisest of men have found, this evil — makes the world go round.

Love Is A Necessary Evil.

موسیقی وارده: یه روز خوب میاد

باز هم یک «موسیقی وارده» از کیا،

سروش هیچ‌کس، خواننده‌ی زیرزمینی فارسی، به‌تازگی ترانه‌ای به نام “یه روز خوب میاد” منتشر کرده که در این ترانه به مسائل امیدوارکننده‌ای برای پیشرفت ایران اشاره کرده‌است. آهنگ “یه روز خوب میاد” با آهنگسازی “مهدیار آقاجانی” یکی از ترانه‌های اجتماعی این خواننده است که مردم ایران را به ساختن دوباره‌ی ایران، دعوت می‌کند و از مردم می‌خواهد که جنگ داخلی را به پایان برسانند و در کنار یکدیگر بدون خون‌ریزی، زندگی‌کنند. سروش هیچ‌کس در این ترانه، سعی کرده از عقیده‌ی شخصی خودش تا حدی صرف‌نظر کند و تنها برای امید به آینده، ترانه‌نویسی کند. شاید دلیل انتشار این آهنگ در پایان سال جاری، تاثیرگذاری بیشتر محتویات آن برای داشتن روزهای بهتر در سالی که پیش رو داریم، بوده‌است. در بخش پایانی ترانه، قسمتی از سخنرانی دکتر علی شریعتی درباره‌ی جنگ داخلی و بی‌فایده بودن آن -همراه با موسیقی متن- به گوش می‌رسد.

” یه روز خوب میاد “

سروش هیچ‌کس

یه روز خوب میاد

که ما هم رو نکشیم
به هم نگاه بد نکنیم
با هم دوست باشیم و
دست بندازیم روی شونه های هم، آها
مثل بچگیا توو دبستان
هیچ کدوممون هم نیستیم بی کار
در حال ساخت و ساز ایران
واسه اینکه خسته نشی، این بار
من خشت می زارم، تو سیمان
بعد این همه بارون خون
بالاخره پیداش می شه رنگین کمون
دیگه از سنگ ابر نمی شه آسمون
به سرخی لاله نمی شه آب جوب
موذن اذان بگو
خدا بزرگه بلا به دور
مامان امشب واسمون دعا بخون.

تا جایی که یادمه این خاک همیشه ندا می داد
یه روز خوب میاد که هرج و مرز نیست
و توی شلوغیا به جا فحش
به هم شیرنی می دیم و زولبیا… بامیه!
همه شنگولیمو همه چی عالیه
فقط جای رفیق هامون که نیستن خالیه
خون می مونه توی رگ و آشنا
نمی شه به آسمون و آسفالت
دیگه فوواره نمی کنه، لخته نمی شه
هیچ مادری سر خاک بچه نمی ره
خونه پناهگاه نیست و بیرون جنگ
وای از تو، مثل بم ویرونم
یا اصلا مثل هیروشیما بعد بمب نمی دونم
دارم آتیش می گیرم و این رو می خونم
پیش خودت شاید فکر کنی دیوونم
ولی یه روز خوب میاد، این رو می دونم.

راستی، وقتی یه روز خوب میاد
شاید از ما چیزی نمونه جز خوبی ها
نا امن و خراب نیست، همه چیز امن و امان
کرم ها هم قلقلکمون می دن و می شیم شادروان!
آسمون به! چه قشنگه
کنار قبر، سبزه، چمنه
هیچ مغزی نمی خواد، در بره
فقط اگر صبر داشته باشی، حله
دست اجنبی کوتاست از خاک
نگو، اووو، کو تا فردا
اگر نبودم، می خوام یه قول بدی بهم
که هر سربازی دیدی، گل بدی بهش
دیگه هیچ مرغی پشت میله نیست
هیچ زن آزاده ای، بیوه نیست
دخترم بابات داره میاد خونه، آره.
برو برای شام میز بچین.

سخنرانی دکتر علی شریعتی:
اکنون جنگ داخلی با دشمن داخلی ]است[ و همواره در این نهضت جنگ در وهله خارجی و دشمنان خارجی، غالبا به پیروزی منجر می شه و در وهله داخلی و با دشمنان داخلی، شکست می خوره.

موسیقی هفته: بسه، دروغ بسه، دیگه بسه

این اولین آهنگ Circo Cafe را داغ ِ داغ بشنوید.

عمری به دنبال کف رفتن از مردم، گاهی شترمرغ و گاه رای این مردم

circocafe.jpg

موسیقی وارده: با من باش

کیای عزیز و مهربان باز هم مرحمت کرد و یک فایل موسیقی فرستاد. این توضیح از کیاست،

یه موزیک جدید اومده با صدای “یاس” به نام “با من باش”. فکر کنم “یاس” رو بشناسی. آهنگ “با من باش” برای کسایی خونده شده که از زندگی خسته شدن و می خواهند خودکشی بکنند.یاس در این آهنگ خطاب به کسی که می خواد خودکشی کنه، می گه که اگر خودکشی کنی هم مشکلی حل نمی شه. پس باید اراده کنی و زندگی رو دوباره بسازی. آهنگ هم free منتشر شده و مشکلی برای پخش نداره.

نام آهنگ: با من باش

خواننده: یاس

سبک: رپ فارسی

این درسته تسلیم آره تو هستی

گرفتی دیگه تصمیم و بارتو بستی

وقتی که بدترین خاطره هات

به تو میگه که دیگه باید خاتمه داد

سراسر وجود تو خدشه دار شد

شاکی از مادری که بچه دار شد

به این دنیا اومدی و شدی ناخوانده وارد

حالا هم که می خوای بشی نارانده خارج

کسی به زندگی تو وارد نشد

عمر تو به مو رسید و پاره نشد

ولی حالا خودت می خوای اونو پاره کنی

ولی دست نگه دار این کار تو نیــست

می خوای بمیری تا که بدونن بلکه قدرت

یک شعر بنویسن رو سنگ قبرت

بگن حرفاش بین همه گم بود بیچاره

مثل جوک! یکی سر خاکت کمپوت بیاره؟!

فکرت میکنه دل و قانع

که جونت رو زمین گروگانه

ولی بس کن الآن عصبی هستی

این نمی تونه باشه نظر اصلی

تو می دونی که سکوت بدنت برابره با شکست و سقوط وطنت

نرو که رفتنت دیگه بستن در دفتر آینده هاست.

تو میدونی که طلوع قدمت به طرف مرگ یعنی غروب وطنت

بمون با من بتاز پاینده باش آینده هارو با من بساز

واسه چی داری تو مرگتو طلب می کنی؟

فکرتو اینه تو داری عقب میمونی؟

ببین، همی چی حله فقط میدونی

الکی تو داری تو وقتتو تلف میکنی

خصلت آدما اینه که فراموش کارن

اگه تو بری یکی دیگه رو در آغوش دارن

اینا رو میدونی حالا می خوای تو باز بری

نکنه که میخوای به دشمنات فاز بدی

پشت سرت زدن

همه باهات بدن

لحظه هات هدر

رفت و بازعقب

موندی از همه و

لحظه هات غمه و

رنگ ماته و

وقت ما هم کمه

متاسفانه غلطه/

راه تو سوی درکه /

رهسپار هدف مرگباری که منم /

صدبار به سرم/ زد تا که قدم / بردارم به طرف مرگ

وای این غلطه نــه

تو می دونی که سکوت بدنت برابره با شکست و سقوط وطنت

نرو که رفتنت دیگه بستن در دفتر آینده هاست.

تو میدونی که طلوع قدمت به طرف مرگ یعنی غروب وطنت

بمون با من بتاز پاینده باش آینده هارو با من بساز

میگی بازم یاس الکی رفت رو scene

ببین اشک بعد رفتن تو هفت روزه

حالا چی شده واسه مرگ چراغت سبزه

واسه نجات رسیده همین یک راه به مغزت

می خوای خودتو بکشی بری که چی

شیطونو لعنت کن و بگیر بشین

فکر می کنی وقتی بری اون دست پل

فرشته ها منتظرتن با دسته گل؟!

نه مطمئن باش از این خبرا نیست

خیلی رفتن و تو هم یک نفر لیستی

تو پاشو حالا بتکون گرد و خاکتو

بترکون جهان سرد و ساکتو

پاشو بگو خیلی مونده خسته شم

خودکشی هم واسه تو داره کسر شان

درد گاهی با درسه اگه بطن شو بخونیم

که وقتی رسیدیم بالا قدرشو بدونیم

دردا دارن میکنن با تو دست رشته بازی

چیزی دور نمی مونه از چشم قاضی

پس بگو فردایی بازم هست

و بگو این سختی ها بازندس

بگو فکر می کنی از تو شکست خوردم

تو فکر بکنی از تو یک دست بردم

موسیقی هفته: سنتور ِ چینی

0402091154a_s.jpg

داشتم از ایستگاه مترو* با عجله رد می شدم که یک صدای آشنا میخکوبم کرد. صدا سنتور بود اما نوازنده ایرانی نبود و ساز هم دقیقا سنتور نبود. کمی که صحبت کردیم توضیح داد که سنتور ایرانی ۴۰۰ سال پیش به چین برده شده و به یکی از سازهای موسیقی محبوب ِ چینی ها تبدیل شده است. ویکیپدیا هم می گوید که مشهور است که مخترع سنتور ایرانی ها بوده اند.

نام این قطعه “پاییز” است و از آلبوم ِ “نجواهای آرامش” او برش داشته ام.

تقدیم به رفیق گلی که دوباره سنتورزدن را شروع کرده است.

پس نوشت: فرانسیس وانگ Francis Wang به آدمی نمی خورد که دوسال بعد از تولد من لیسانس موسیقی اش را گرفته باشد.

* برای تورنتونشینان: ایستگاه فینچ

موسیقی وارده: کسی نبود

این “موسیقی وارده” را  کیا طاهری (kptools) عزیز فرستاده است.

به تازگی گروه موسیقی زیرزمینی ِ “صامت” یک آهنگ جالب و بسیار زیبا، به نام “کسی نبود”، خوانده اند که chorus آن به سبک رپ هست و Verse آن به سبک موسیقی سنتی ایران خوانده شده است. خواننده این آهنگ ” بیداد” از گروه صامت (۰۲۱) است و آهنگسازی این Track در آلمان انجام شده است. شاعر این آهنگ ” هوشنگ ابتهاج ” است و آهنگساز آن Zero One Team.

کسی نبود

ما تو جایی بزرگ شدیم، که کسی نبود

واسه کمک به ما پس بیار تو سریع دَووم

در این سرای بی کسی، کسی به در نمی زند

به دشت پر ملال ما، پرنده پر نمی زند

یکی زشب گرفتگان، چراغ بر نمی کند

کسی به کوچه سار شب، در ِ سحر نمی زند

نشسته ام در انتظار، این غبار بی سوار

دریغ کز شبی چنین، سپیده سر نمی زند

ما تو جایی بزرگ شدیم، که کسی نبود

واسه کمک به ما پس بیار تو سریع دَووم

گذرگهی ست پر ستم، که اندر او به غیر غم

یک صلای ِ آشنا، به رهگذر نمی زند

دل خراب ِ من دگر، خراب تر نمی شود

که خنجر غمت ازین، خراب تر نمی زند

ما تو جایی بزرگ شدیم، که کسی نبود

واسه کمک به ما پس بیار تو سریع دَووم

چه چشم پاسخ است ازین، دریچه های بسته ات ؟

برو که هیچ کس ندا، به گوش ِ کر نمی زند

نه سایه دارم و نه بر،، بیا فکنندم و سزاست

اگر نه بر درخت تر، کسی تبر نمی زند

موسیقی هفته: بادبادک ها از گروه نگوا

nagwa2005.jpgنگوا Nagwa محلی است در ساحل رود گنگ در هند. علاوه بر این، این کلمه در زبان عربی به معنی “راز” است (به گفته ی سایت گروه nagwa). نگوا با دیکته ی متفاوتی در زبانهای اسپانیایی و پرتقالی به معنی “در آب” است.

این، آهنگ ِ اول ِ اولین سی دی این گروه است.

منبع: شب زنده ها

نامه ی وارده: درد ز بیگانه مبین آفت ما خانگی است

این موسیقی را چند هفته پیش دوستی بعنوان “نامه ی وارده” فرستاد و توضیح داد،

این آهنگ را جوانان بهائی شیراز  درست کردند  و در باره اذیت ها و اتهامت بیجایی است که دولت و گاها بعضی نا آگاهها به بهائیان می زنند. در متن این آهنگ و شعر به این مسئله اشاره می کند که بهائیان بدون هیچ ریا خیرخواه وطن هستند و آرزوی سربلندی برای میهن را دارند ولی علی رغم این مسئله به زندان می افتند و مورد آزار قرار می گیرند. و توضیح اضافه اینکه تمام بهائیان دنیا صرف نظر از هر ملیتی کشور ایران را تا حد تقدس دوست دارند چون زادگاه آئین بهائی است.

با توجه به اینکه به احتمال زیادی این آهنگ بصورت “زیرزمینی” ساخته شده است، کیفیت مناسب ِ موسیقی و آواز برایم جالب بود. پس به کمک دوست بهائی مذهبی کمی در مورد این آهنگ تحقیق کردیم. این دوست بسیار عزیز ویدئوی پایین به همراه متن شعر را پیدا کرد.

این آهنگ را گوش کنیم، نه صرفا به این دلیل که به حقوق پایمال شده ی بهائیان در ایران اشاره می کند. یکبار دیگر به خودمان یادآوری کنیم که آدمیزاد حقوقی دارد و آزادی مذهبی جزء این حقوق اساسی است. در ویکیپدیا می خوانیم،

آزادی مذهبی حق یک فرد یا گروه است برای نشان دادن اعتقادات خود در آموزش، مناسک مذهبی، عبادات، و تقیدات. این آزادی عموما شامل حق تغییر مذهب و همینطور حق عدم پیروی از هیچ مذهبی است. آزادی مذهبی در بسیاری از کشورها بعنوان یک جزء اساسی حقوق بشر تلقی می شود. (ترجمه ی آزاد)

(لینک مستقیم به ویدئو)

هموطن

من از بیگانگان هرگز ننالم

که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

هر چه کنی هموطنی

پارهء این خسته تنی

عضو همیم یک بدنیم

زخم به خود از چه زنیم

یاور و یار تو منم

اهل دیار تو منم

خویش و تبار تو منم

از چه تو بدخواه منی؟

کشور ایران وطنم

زادهء او جان و تنم

میهنم آباد کنم میهنم آباد کنم

از چه به زندان فکنی؟

مذهب من صلح و صفا

مکتب من مهر و وفا

نیست در این کار ریا

نیست در این کار ریا

از چه تو باور نکنی؟

پیش من آئین بهاء

مظهری از سوی خدا

زادهء ایران شما

حرمت ایران شکنی

خانهء اجدادی ما

کهنه و فرسوده چرا؟

دور مشو پیش بیا

طرح نوین در فکنی

تهمت خشکاندن گلها به بهاران نسزد

تهمت جاسوسی بیگانه به یاران نسزد

قحطی مهر است و صداقت به سیاست اما

تهمت پژمردن گلزار به باران نسزد

تهمت پزمردن گلزار به باران نسزد

آفت این باغ نه بیگانه نه بیگانه که بیگانگی است

درد ز بیگانه مبین آفت ما خانگی است

دفتر تاریخ ز ایران چه نکو یاد کند

ملت ما شهره به آزادی و فرزانگی است

هر چه کنی هموطنی

موسیقی وارده: یک نفس بگیم – یاس

yas_s.jpgمدتی بود این وبلاگ یک نویسنده ی افتخاری پیدا کرده بود. کم کم عادت کرده بودم به ایمیلهای محمد ِ عزیز که هر کدام یک آهنگ بود به همراه متنش و کمی توضیح در مورد آن. ایمیلهای محمد را در این پستها دیده بودیم،

در ایمیل آخرش اما محمد نوشت،

راستش من همین ماه اعزام هستم به خدمت مقدس…

و این یعنی، اگر دوستان دیگر کمک نکنند، تا مدتی “موسیقی وارده” نخواهیم داشت.

اما موسیقی این بار،

به عنوان خداحافظی موقت، بهترین آهنگی که به عمرم شنیدم رو معرفی میکنم… احتمال داره شنیده باشی

این بار نه از بهرام، بلکه از خواننده قدیمی تری به اسم یاس، که به عنوان یک خواننده ی رپ اجتماعی صرف شناخته شده و بدون شک دست کم چند تا از آهنگاش رو شنیدی

یاس یکی از معدود خواننده های رپ فارسه که از اولین موجی که در ایران شروع شد باقی مونده. هرچند بعضی از اولین کارهاش اصلا منتشر نشد و یا بعضا به دست فراموشی سپرده شد. بزرگترین نقطه ضعف کارهای یاس، تعداد زیاد آهنگ های به اصطلاح “عاشقانه” تو این یکی دو سال اخیر هست که خودش عقیده داره این آهنگ ها رو فقط برای تنوع خونده. به هر حال به هیچ وجه نمیشه از قدرت قلم یاس در شعرهای اجتماعی که مینویسه حرفی نزد. آهنگ هایی مثل “سی دی رو بشکن” یا “باید بتونیم” از موثرترین آهنگ های یاس هستن.

آهنگ “یک نفس بگیم” یک ترک سینگل به حساب میآد که نمیشه گفت یک آهنگ خیلی قدیمیه، ولی چند سالی ازش میگذره، و با این وجود هنوز خیلی ها این سینگل رو بهترین کار یاس میدونن. بعضی ها هم مثل من پا رو فراتر میزارن و از این آهنگ به عنوان بهترین آهنگ تاریخ رپ فارس یاد میکنن

این آهنگ، کاملا اجتماعی هست بدون اینکه کوچکترین ارتباطی به سیاست داشته باشه (مثل بیشتر آهنگ های دیگه ی یاس) و پیامی رو میرسونه که همه ی ما میدونیم درسته، ولی هیچ کدوممون بهش عمل نمیکنیم. در مورد پیامی که آهنگ قصد رسوندنش رو داره نمیشه خیلی صحبت کرد، چون کاملا واضح و صریح گفته شده

یک نفس بگیم

قیافمو نگاه نکن فقط حرفمو بشنو

اگه بد گفتم بیا قلبمو بشکون

تو بشمر، یک دو

میکروفونو چک کن

اگه بهت حرفی میزنم بشین روش فکرکن

که ابراهیم، صدامو ببر بالا

که بخونم من، دیوونه بشم حالا

پس با ما باشید و بدید دستارو

و از حالا، با ما سرکنید فصل ها رو

سرتو بالا کن و ببین دور رو برت چه خبره

ببین که هرکی یدونه هفت تیر بسته به کمرش

هفت تا خصلت بد، مثل یک هفت تیر مجازی

بستیم به کمر و آماده ی تیراندازی

ریا، دروغ، دوبه هم زنی، غیبت، تهمت

نابودگری و چاپلوسی واسه ی قدرت

خلاصه ی فرصت که واسه ی صحبت

یاس، گرین هاوس، یه تیم بگیم و بعد بریم

یک نفس بگیم، درهای قلبم باز

از قفس بریم، کنیم با هم پرواز

یک نفس بگیم، درهای قلبم باز

از قفس بریم، کنیم با هم پرواز

بسیار در عجبم از این مردم پست

از این مردم زنده کش مرده پرست

تا وقتی هست قدر نمیدونیم

میکشیم و وقتی رفت واسش لباس مشکی میپوشیم

سر خاکش اشک میریزی تو که چرا رفت

ولی این ماجرا ادامه داره تا شب هفت

آریا کیا با ریا رفتن به اوج؟ خیلی ها

بیا ببین که شکستن با یه موج

بدون از موفقیتت اونا خوشحال نیستن

تو کار خرید و فروش ذغال بیستن

و رفیق فقط یه اسمه، مثل اسم یاس

خجالت میکشم از سگ، چونکه نصف ماس

چرا رفیقی پیدا نمیشه در این دیار

هرکی به فکر نفع خودشه در این میان

حقیقت تلخه رفیق مثل ته خیار

حرف من بده برو تو بهتر رو بیار

یک نفس بگیم، درهای قلبم باز

از قفس بریم، کنیم با هم پرواز

یک نفس بگیم، درهای قلبم باز

از قفس بریم، کنیم با هم پرواز

حالا نتیجه گیری

آره آدم به یک مو بنده

خبر نداری از یک ثانیه ی بعدت

یدفعه میبینی عزرائیل خونت در زده

مجبوری بگی بیا تو، دم در بده

این زندگیه بدون بازی آتاری نیست

بعد مدتی از تو دیگه آثاری نیست

پس تا وقتی هستی دست دست مردم بزار

و با کمک به ملت تجارت کن، گندم بکار

به خدا خیانت به رفیق، تف سر بالاس

همه حرفای تو درست، تو این مورد حق با ماست

فاصله ی من تو از هم خیلی زیاده

ولی حاضرم بیام طرفت پای پیاده

پس در جهت پیشرفت دوست بریم

و بقیه رو بسپریم به دست اوس کریم

اسم این گروه، گرین هاوس، خانه ی سبز

امیدوارم حرفامون براتون باشه یه نص

یک ادغام دیگر از “موسیقی هفته” و “نامه ی وارده” باز هم از آلبوم “۲۴ ساعت” ِ “بهرام” (قبلا موسیقی وارده: افسوس – بهرام و موسیقی وارده: اینجا ایران ه را داشتیم). اگر شما هم مطلبی نوشتید اما وبلاگ ندارید یا به هر دلیل مطلب رو نمی خواهید در وبلاگتون بگذارید، نوشته/عکس/ویدئوتان (یا هر چیز دیگری) را بفرستید به arash@kamangir.net. واضح ه که استانداردهای وبلاگ نویسی رو در این کار لحاظ خواهیم کرد.

محمد عزیز “خیابون” از “۲۴ ساعت” رو فرستاده و نوشته،

این یک آهنگ دیگه از آلبوم بیست و چهارساعت بهرام…

همونطور که آسمان و زمین و دریا و … توی ادبیات کهن فارسی هر کدوم نماد بودن، خیابون هم توی رپ فارسی یک نماد به حساب میآد. نمادی از جامعه ی جوونها یا دست کم، اون دسته ایشون که خواستار تحول و بهبود هستن. و میشه گفت یک مجاز از جزء به کل… توی این آهنگ بهرام به وضعیتی که برای “خیابون” ایجاد شده اعتراض میکنه. مسائلی مثل توهین، نادیده گرفته شدن، و حتی “کم شدن”

از طرف دیگه، بهرام نگاه انتقادی ای داره به جماعتی که بیرون از “خیابون” ایستادن و در موردش نظر میدن. اصولا بهرام یکی از خواننده هاییه که نسبت به رفتاری که جامعه با سبک رپ دارن اعتراض داره. این آهنگ هم میتونه یکی دیگه از همین اعتراض ها باشه. جایی که بهرام خوندن رو به رزم تشبیه میکنه، و از اینکه ازش میخوان دست از این رزم بکشه، گله میکنه

اما این شعر، از نظر ادبیات هم حرفهای زیادی برای گفتن داره و انواع آرایه ها توش به کار گرفته شده که قدرت قلم رو میرسونه

بیت اولش به نظر من یکی از بهترین جمله های تاریخ رپ فارسه. “کف آسفالت صافه ولی ترک داره، مثل دل منه که غما رو یدک داره” وقتی این بیت رو با یک استاد ادبیات فارسی در میون گزاشتم، اقرار کرد که آرایه ی تشبیهش اگه بی نظیر نباشه کم نظیره. مخصوصا اینکه فقط برای ساختن قافیه نیست و مقدمه ای بسیار عالی برای کل شعر هم یه حساب میآد

خیابون

کف اسفالت صافه ولی ترک داره ، مثل دل منه که غمارو یدک داره

اینجا قوانینی داره که بی تبصرس ، نگاها شلیک میشه بهت از غرض

ممکنه ارزوهات توی حباب بمونن ، تاوقتی سنگ قبرتو با گلاب بشورن

اینجا غریب نوازن به طرز فجیعی ، اگه تک بپری میگیرتت ترس عجیبی

مهمترین چیز اینه تو باید زنده بمونی ، ولی ما اون گوشه واسادیم و تشنه به خونیم

سعی کن سرت پایین باشه راه و صاف بری ، چون لاشخوره پشت سرت منتظره گاف بدی

بزار قلم بچرخه بخونه هنجره ، خیابون مثل یه خونس بدون پنجره

وقتی وارد شدی نگاهی به بیرون نداری ، پس یاد بگیر که بمونه سنگ دلت

داره بازم میگذره همه لحظه های من توی خیابون

اگه مثه مایی از جنس مایی پس بیا توش

همین بوده قبلم همینم می مونه تا ابد زندگی

یعنی بمونیم تا بمیریم ما توی خیابون

میدونی تعبیر میشه اینجا تفریح به چی؟ این که برد قمارو به طرف تبریک بگی

واسه پول تب داری ولی کو دوای تبت ، فقط هول میدی بیرون کمی دود از لای لبت

که بیخیال باشی زمان بگذره بیشتر ، اوج خندت میشه یکسره نیشخند

یهو یکی میاد میگه خنجر پشتمه ، رو صورتش جای پنج انگشتمه

همه چی میریزه به هم رسمش اینه ، بی توجه به این که یارو دستش چیه

اگه به ماها بندازن یه نظر همه ، میبینن تو جمعمون هر روز یه نفر کمه

این هستو رسمه پسته نسله منه نگو ، بس کن رزمو از خود دست به قمه باز

منو میبینی و میگی چه بی رحمی تو ، تا نباشی تو جمع ما نمیفهمی خوب

داره بازم میگذره همه لحظه های من توی خیابون

اگه مثه مایی از جنس مایی پس بیا توش

همین بوده قبلم همینم می مونه تا ابد زندگی

یعنی بمونیم تا بمیریم ما توی خیابون

دل خوشه به قدم زدن زیر نم نم بارون ، شاید بتونه بشوره یه کم از دغدغه هامون

چون که زندگی نه به بار نه به دار وقتی که ، دورو ورت نه حصاره نه صدای فردی که

بگه برو جلو من پشت واسادم ، پس زنده میمونم اگه خوش شانس باشم

تا چشم زدیم ما دیدیم که حبل شدیم ، جای ننه بابا اسفالت و بغل کنیم

من بچه ی خیابونا نیستم ولی ، خیابونا بچه منو نیست کمترین

احتمالی که من بچمو ترک کنم ، تو تو اشتباهی هر شبو سر کنم

به همین رسم اشنا با سنت قدیم ، که خیابون داره رو قلم قدرت عجیب

عادت میکنی وقتی که هرشب توش پا بزاری ، اسم ماها تاابد میمونه روش یادگاری

داره بازم میگذره همه لحظه های من توی خیابون

اگه مثه مایی از جنس مایی پس بیا توش

همین بوده قبلم همینم می مونه تا ابد زندگی

یعنی بمونیم تا بمیریم ما توی خیابون