کمانگیر

در مسابقه ی بهترین وبلاگهای دویچه وله شرکت کنید: لینک.

عکس و ویدئوی روز: این سوسک رانندگی می کند

۱ آذر ۱۳۸۷ | دسته: علمی, عکس روز, ویدئوی روز

ایده بشدت ساده و هول انگیز است. یک سوسک بزرگ چند سانتی متری روبروی یک آرایه از دیودهای نورانی قرار می گیرد. این دیودها اطلاعات ِ فاصله ی سه چرخه ای که او رویش قرار دارد از محیط اطراف را به سوسک خواهند داد. از آنجا که سوسک تمایل به جاهای تاریک دارد، از دیودهای نورانی فرار می کند. این در حالی است که او را روی یک توپ (شبیه موس) نگه داشته اند. به این ترتیب، حرکات سوسک به سه چرخه منتقل می شود. اینجا بیشتر ببینید.

کمی آزارتان نمی دهد؟

(لینک مستقیم به ویدئو)

عکس روز: بی چیزها هم مهندس می شوند

۱ آذر ۱۳۸۷ | دسته: عکس روز

سربازهای دولتی اشیا غارت شده را پس از یک روز درگیری در روستایی در شرق کنگو حمل می کنند. نیروهای دولتی در حالی از برابر شورشیان فرار می کنند که روز سه شنبه با شبه نظامیان ِ هوادار خودشان درگیر شدند. این شبه نظامیان تلاش می کردند نیروهای دولتی را وادار کنند که به مقاومت ادامه بدهند.

مساله اما این معادله ی چند مجهولی ِ پیچیده نیست. دقت می کنید که این وسیله ی نقلیه کاملا چوبی است؟ کاملا!

منبع عکس

وبلاگ هفته: جامعه شناسی زمینی روی سربالایی

۱ آذر ۱۳۸۷ | دسته: خوراک شمار, وبلاگ نویسان ایرانی, وبلاگ هفته

جامعه شناسی زمینی” دکتر صدیق سروستانی خیلی وقت نیست به دومین شخصی مهاجرت کرده. خوراک فیدبرنری اش هم خیلی جوان است. منحنی ِ تعداد ِ مشترکین ِ این وبلاگ اما نشان می دهد که وقتی اهل فن وبلاگ نویس می شوند، باید منتظر شیب های تند در منحنی ها بود.

خوراک ِ “جامعه شناسی زمینی” را از اینجا مشترک شوید.

عکس روز: مرگ بر شیطان بزرگ مک دونالد!

۳۰ آبان ۱۳۸۷ | دسته: عکس روز, نامه ی وارده

بعضی چیزها را فقط می شود “قند مکرر” اسم گذاشت براشان، یا شاید شکر تغلیظ شده. مثلا این نمونه را ببینید که علی عزیز فرستاده است.

یک گروه فیس بوک با ۸۴ عضو به نام “(…) آمریکا، ایران جنگ را خواهد برد!” اینطور خودش را معرفی می کند،

این گروه برای حمایت از ایرانیان در جنگ آتی شان با امپریالیستهای (…) تاسیس شده است…مادر همه ی جنگها بزودی آغاز می شود و حالا زمان آن است که ذهن خود را آزاد کنید و از آن چیزی که نیاز به حمایت دارد، حمایت کنید. ایران در جنگ پیروز می شود! بگذار که شهاب ها فرود آیند. پارسی ها یانکی ها را (…) احمدی نژاد خداست. مک دونالد و استارباکس را (…)

برای این گروه، که موسس و بسیاری از اعضای آن لبنانی هستند، چنین کامنتهایی هم گذاشته شده است،

  • ایران جنگ رو می بره و هرکی چیز دیگه بگه (…)
  • (…) به کشورم فحش بده، باشه، اما به مک دونالد چیزی بگی داغونت می کنم. امیدوارم از خوردن ساندویچ (…)ت لذت ببری …
  • اسراییلی ها حمجنث گراهای (…) هستند (اشتباه املایی از نویسنده است)

jPicEdt: ابزار نقاشی برای بزرگسالان ِ Latex دوست

۳۰ آبان ۱۳۸۷ | دسته: Latex

واکنش هایی که به پست قالب برای رزومه داده شد نشان می دهد که کم نیستند خوانندگان این وبلاگ که از Latex استفاده می کنند.

یکی از سختی های کار با Latex این است که ابزارهای آن را باید تکه تکه و گاهی در شکل و شمایل غریبی پیدا کرد و کنار هم گذاشت. به این دلیل خوب است که ابزارهایی که استفاده می کنیم به هم معرفی کنیم. فراموش نکنید که گام شماره ی صفر برای یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی ِ فنی خداحافظی با Word و انتقال کارهایش روی Latex است.

برای خواندن این پست دو امکان دارید، اگر خیلی به جزییات علاقه دارید “شرح خیلی مشروح” را بخوانید و گرنه اجلال نزول بفرمایید روی “خلاصه ی خیلی خلاصه”.

شرح خیلی مشروح: برای استفاده از تصویر در Latex حداقل دو روش وجود دارد: استفاده از فایلهای پیکسلی، که مفصل درموردشان حرف خواهیم زد، و استفاده از فایلهای برداری، مثل نمودارها و فلوچارت ها و نظایر آن. برای استفاده از فایلهای برداری انواع روشها وجود دارد، از کشیدن فایل در Ink Space و Visio و Open Office Draw و تبدیل آن به eps تا استفاده از دستورهای داخلی Latex. اینجا درمورد ابزاری حرف می زنیم که به شما امکان استفاده از محیط Picture در Latex را می دهد. این یعنی در محیط متنی خود می نویسد: یک مستطیل اینجا بکش و یک متن آنجا بگذار. در مقایسه با ابزارهایی که مستقیما eps تولید می کنند، این روش به شما امکان استفاده از ابزارهای Latex در شکل را می دهد. یعنی نه تنها فونت ِ تصاویر همان فونت ِ متن است، که می توانید از فرمول، اشاره به منبع، و یا حتی اشاره به یک Section استفاده کنید.

jPicEdt یک ویرایشگر Java-based است که به شما امکان ساختن یک فایل tex را می دهد. محتوای ترسیم شده با ساختاری XML مانند در ابتدای فایل بصورت کامنتی درج می شوند. در ادامه ی فایل، تصویر ترسیم شده برای استفاده در Latex و با دستورات Latex ذکر شده است.

برای استفاده از  این ابزار ادامه ی پست را بخوانید (فرض می کنیم که شما Latex را بصورت کامل نصب کرده اید، و بنابراین PSTricks هم دارید. برای اطلاعات بیشتر اینجا را ببینید: در مناقب سیدنا و مولانا TeX).

خلاصه ی خیلی خلاصه:

۱- به اینجا بروید و نسخه ی Installer را نصب کنید.

۲- Installer  را اجرا کنید. از شما آدرسی گرفته می شود که در آن یک batch file قرار داده می شود. شما jPicEdt را اینطور اجرا می کنید. برای من این آدرس اینطور است: C:\jPicEdt1.4.1_03\jpicedt.bat. این فایل رو جایی shortcut کنید.

۳- jPicEdt را باز کنید.

۴- برای استفاده از رنگ، در منوی Edit>Content Type گزینه ی PSTricks را انتخاب کنید (هربار که فایل را باز می کنید باید اینکار را بکنید).

۵- حالا حاصل کارتان را بصورت یک فایل tex ذخیره کنید. این فایلی است که هم برای ویرایش های آینده در jPicEdt باز خواهید کرد و هم در فایل tex اصلی استفاده خواهید کرد.

۶- در ابتدای فایل tex بسته ی pstricks را به کمک usepackage فراخوانی کنید.

۷- حالا با چنین ساختاری فایل tex ی که jPicEdt به شما داده است را در فایل اصلی درج کنید. در اینجا فایل ِ ساخته شده lpre.tex است و در دایرکتوریهای ذکر شده قرار دارد. دقت کنید که به این ترتیب نیاز به کپی کردن محتویات ساخته شده توسط jPicEdt در فایل اصلی ندارید.

۸- حالا فایل را کامپایل کنید و چنین صفحات دلنشینی داشته باشید.

در اینجا از کلاس Beamer استفاده کرده ام، که در موردش حرف خواهیم زد.

اگر مشکلی برای نصب این نرم افزار، یا هر سوال Latex انه ی دیگر دارید، مرحمت کنید ایمیل بزنید. اگر شما هم از ابزاری در Latex استفاده می کنید که فکر می کنید خیلی شناخته شده نیست بنویسید می کنیمش “نامه ی واردانه”.

موسیقی وارده: افسوس - بهرام

۳۰ آبان ۱۳۸۷ | دسته: موسیقی هفته, نامه ی وارده

این ادغام ِ “موسیقی هفته” و “نامه ی وارده” را مثل اینکه قرار است اینجا بیشتر داشته باشیم.

بعد از پست موسیقی وارده: اینجا ایران ه با دوست عزیزی با کامنت و ایمیل در تماس بودم. قول داد که کمک کند با موسیقی زیرزمینی ِ ایرانی بیشتر آشنا شویم. “افسوس” را بشنوید از “بهرام” با این توضیح از همان دوست،

راستش خیلی سخته آدم بخواد یه آهنگ رو از بین آلبوم محبوب خواننده ی محبوبش انتخاب کنه برای معرفی :D ولی خوب من این کار رو کردم، همون آهنگی که چند تا کامنت پایینتر از کامنت من یکی گفت تنها آهنگ بد بهرامه (احتمالا این کامنت)، درحالیکه به نظر من این طور نیست. توضیحی که لازمه در مورد این آهنگ بدم، اینه که چند ماه قبل از عرضه ی آلبوم ۲۴ ساعت این آهنگ بصورت سینگل اومده بوده و بعدا در این آلبوم قرار گرفته

برای من شنیدن این جملات در این آهنگ جالب بود،

…باید جای این که درد اون که هست بی تو حس کنی، بشینی و دونه های تسبیحتو بشمری…دیگه خوشی ها رو تو زندگی تصور کن، فقط یادت می دن که به خدا توکل کن…این که شهرم تو ظلمتِ عیب از منه؟ لابد اینم سنّتِ پیغمبره…این دلِ من بود فهمیدی حرفاشو؟ بیخیال دونه های تسبیحت چند تا شد؟…

 
icon for podpress  افسوس - بهرام [۳:۲۶m]: Play Now | Play in Popup | Download

افسوس

افسوس واسه تو ای دل ساده

که هر کسی واست عقده ای فرستاده

هر کی که اومد جلوت گفت دلسوز توئه

حالا می بینی باعث غم امروز توئه

تو می خواستی زیر پرچم هیچ کس نری

به هر سیاست پستی تو نیشخند زدی

نگاها رو صدای تو شدن بیشتر شدید

ولی جوری که هستی تو رو هیچ کس ندید

تیغ و بکش، فکر نکنم خونت از رگ بیاد

وقتی حتی مادرتم ازت مدرک می خواد

دیگه خوشی ها رو تو زندگی تصور کن

فقط یادت می دن که به خدا توکل کن

مردم می خوان باری که رو دوش هست بردارن

پس تو رو طرد می کنن، خُب حقّم دارن

تو یه جوون احمقی و عشق رپ داری

به بالاسریاتم خیلی رشوه کم دادی

تو زندگی عادّی رو دوست نداشتی

هر ثانیت شب بوده، روز نداشتی

ولی توی هنرت، موند بازم دوومت

توی مملکتی که نمایشِ سازم حرومه

آره کسی واسه تو قدمی ورنمی داره

ولی کسی توی مشکلاتت کم نمی ذاره

باید جای این که درد اون که هست بی تو حس کنی

بشینی و دونه های تسبیحتو بشمری

-

افسوس واسه تو ای دل ساده

که حتی تک تکه خنده هاتم گله داره

افسوس واسه تو ای دل ساده

که چشمای تو هر لحظه ای گریه داره

افسوس واسه تو ای دل ساده

که هر کسی واست عقده ای فرستاده

افسوس واسه تو ای دل ساده

که تو هفت تا آسمون نداری یه ستاره

-

افسوس واسه تو ای دل ساده

که حتی تک تکه خنده هاتم گله داره

من خوب می فهمم از غم ظاهرت

که حتی شک داری به مریمِ باکره

داری پیش خودت می گی که این بیراه نمی گه

حتی تصویر زندگیتم سیاه سفیدِ

تو می خواستی که عمرتُ هرز پس ندی

ولی فقط ورقای تقویمُ خط زدی

وقتی دیگه بیدار شدی تو خوابت سخته

حتی گریه کردنتم یادت رفته

مثلِ هفتاد میلیون احمقِ دیگه

حتی شعارای قشنگتم خامِت کرده

تو اَم یه جوونی، پیرتر از ننه بابات

که پره عقده شده دیگه از سرت تا پات

این پنج تا انگشتِ واسه مشتِ گره کن

حتی نمی تونی راحت باشی پشت تلفن

این که شهرم تو ظلمتِ عیب از منه؟

لابد اینم سنّتِ پیغمبره

-

چیه؟ غیر قابلِ هضمِ حرفام یکم؟

منتظری حقیقتُ توی اخبار بگن؟

ببین جوونایی که جای تیغ رو دستشون

اونایی که لبخندی نیست تو حرفشون

این دلِ من بود فهمیدی حرفاشو؟

بیخیال دونه های تسبیحت چند تا شد؟

-

افسوس واسه تو ای دل ساده

که حتی تک تکه خنده هاتم گله داره

افسوس واسه تو ای دل ساده

که چشمای تو هر لحظه ای گریه داره

افسوس واسه تو ای دل ساده

که هر کسی واست عقده ای فرستاده

افسوس واسه تو ای دل ساده

که تو هفت تا آسمون نداری یه ستاره

وقتی وبلاگها پهن می شوند

۲۷ آبان ۱۳۸۷ | دسته: کلا!

این منحنی شاید بدرد کسانی بخورد که دنبال خرید هوست هستند. یادتان باشد روزگار وبلاگهای متنی مدتی است تمام شده است. از تصویر هم گذشته ایم. دوست دارید در وبلاگتان موسیقی بگذارید، آن هم نه از پس Rapid Share و چیزهای مثل آن. انتقال هوست هم دردسرهای خودش را دارد. از اول تصمیم درست را بگیرید.

بدون این که هیچ منفعت مادیی داشته باشم، Bluehost را پیشنهاد می کنم. در شرکتهای ایرانی شما کدام را پیشنهاد می کنید؟

* عنوان این پست بیشتر یک بازی کلامی است تا چیز دیگری.

وبلاگ هفته: روزی نوشت، وبلاگی از آنسوی پرچین

۲۷ آبان ۱۳۸۷ | دسته: وبلاگ نویسان ایرانی, وبلاگ هفته

روزی نوشت” ِ محمد حسن سلیمانی را مدتی است دنبال می کنم. وبلاگ ِ یک طلبه ی ۲۰ و خرده ای ساله که شاگرد ایت الله صانعی است به اندازه ی کافی خواندنی است، حتی اگر چنین پستهایی در آن نمی خواندیم،

این سابقه، متاسفانه باعث شده که هر حرکتی که حتی گاهی کمترین وجه توهین هم نداشته، موجب آشوب و خشونت شوند. نمونه اش قضیه چاپ کردن نقشه کشورها از جمله ایران و عربستان روی توپ فوتبال است. درست است که برای مسلمانان لگد زدن به اسم خدا گناه و توهینی بزرگ محسوب می شود، اما با لحظه ای تامل، هر کسی متوجه می شود که قضیه خیلی ساده بوده. پرچم کشورهای جهان را روی توپ فوتبال می زده اند و از قضا روی پرچم ما مقدساتی نقش بسته. بعضی انگار منتظرند که چنین قضیه ای به گوششان بخورد و با نهایت عصبیت توهمات خودشان را فریاد بزنند. (ادامه)

همسر شهید باکری ظاهرا از نمایندگان مجلس خواسته اند که به صادق محصولی برای وزارت کشور رای اعتماد ندهند و استناد کرده اند به سوابقی از دوران مسئولیت آقای محصولی در ارومیه. به آقای محصولی و بحث رای اعتمادشان کاری ندارم. آقای قربانی که از قضا عضو هیات رئیسه مجلس هم هستند, گفته اند که نباید به اختلاف نظر همسر شهید باکری و آقای محصولی در رای اعتماد به ایشان توجه کرد. چون ایشان سال ها قبل همسر شهید باکری بوده اند و مدتهاست که شوهر کرده اند! (ادامه)

معاون اماکن حرم امام رضا(ع) گفته اند که خدام حرم طوماری با ۱۷۵۰۰ امضا تهیه کرده اند و خواستار جای دادن درسی به عنوان آموزش صحیح آداب زیارت و آشنایی دانش آموزان تمامی مقاطع با زندگی وسیره امام رضا(ع) شده اند.نکته اول اینکه چرا در مملکت ما هر کسی فکر می کند حق دارد در هر حوزه ای وارد شود و انتظار هم داشته باشد که به نظراتش عمل شود؟ خدام حرم امام رضا(ع) را چه به طرح ریزی برای درس دانش آموزان؟ دوم اینکه آیا واقعا آداب مستحبی که برای زیارات مختلف آمده این قدر اهمیت پیدا کرده اند که ۱۷۵۰۰ نفر امضا کرده اند تا حتما هر چه زودتر تدریس شود؟! واقعا با این همه مسائل اجتماعی مختلف و مشکلاتی که داریم و کمبودهایی که در آموزش به محصلین هست اصلا نوبت می رسد به فکر کردن به چنین مسائلی؟ سوم اینکه دانش آموزان ما بعد از سال های تحصیل واجبات دین را می شناسند که اصلا یاد چنین مستحباتی بیفتیم؟ دانش آموزانی که حتی قرائت قرآن هم بلد نیستند چه اهمیتی دارد که آداب زیارت بدانند یا نه؟ و نهایتا بودن مقبره امام رضا (ع) در ایران چه نکته خاصی به ایشان اضافه می کند که در تمام مقاطع تحصیلی, زندگی و سیره ایشان خوانده شود و بقیه ائمه و حتی پیغمبر(ص) هم شامل چنین درخواستی نشوند؟ (ادامه)

خوراک ِ “روزی نوشت” را از اینجا مشترک شوید.

کتابهای کودکی: تله ی شیطان + یک درخواست کمانگیرانه

۲۶ آبان ۱۳۸۷ | دسته: کتاب

“تله ی شیطان” را برای اولین بار بعد از ۲۰ سال ورق زدم (چقدر پدربزرگانه!). فقط ۳۲ صفحه؟ من و خواهرم با این کتاب زندگی می کردیم. حالا لابد کار یک ساعت است. از این پایین دانلودش کنید (دو فایل).

مدتهاست دنبال کتابی می گردم با نامی حدود و حوالی “مومو و گلهای زمان”. قهرمان ِ کتاب کودکی است به نام مومو (فکر می کنم!) که در یک آمفی تئاتر مخروبه، خارج از شهر، زندگی می کند. کتاب با حضور مردانی شروع می شود که زمان می خرند. آنها سیگارهای برگی می کشند که از گلهای زمان ساخته می شود. کم کم مومو تنها کسی در شهر است که وقتش را نفروخته است. همه پولدار شده اند و البته در عجله ی دایمی، جز مومو، که باید به راهنمایی یک لاک پشت پیش استاد ِ زمان برود (لابد برای نجات نوع بشر). مردان خاکستری (فکر می کنم!) که درکار تجارت زمان هستند را اگر سیگارشان را از دهانشان بیرون بکشی دود می شوند/می میرند/نابود می شوند. مومو ماموریتش را انجام می دهد و حالا همه خیلی وقت دارند. صحنه ی انتهای کتاب این است: مردمان ِ خیلی جدی ِ قبل، حالا اگر ببیند بچه ها در خیابان فوتبال بازی می کنند، ماشینشان را پارک می کنند و مشغول بازی می شوند.

فکر می کنم جلد این کتاب نارنجی یا صورتی است. اگر بتوانید یک نسخه از این کتاب را به من برسانید، هر کتابی که بخواهید از اینجا برای شما می فرستم (صادقانه بریتانیکا نخواهید).

مرتبط:کتابخانه ی کمانگیر: قصه های بابام

پس نوشت: به مرحمت این دوست عزیز، که صادقانه نمی دانم چطور از او تشکر کنم، کتاب را به کمک نام نویسنده اش به انگلیسی پیدا کردم: آمازون. حالا می ماند پیدا کردن نسخه ی فارسی اش، بعد از این همه سال.

منبع کتاب: کتابهای رایگان فارسی

icon for podpress  تله ی شیطان - یک: Download
icon for podpress  تله ی شیطان - دو: Download

داستان فیل هوا کردن ِ کمانگیرانه

۲۶ آبان ۱۳۸۷ | دسته: کلا!

این پست: کمانگیر و آقای فیل - یک سوال یادتان هست؟ با دو تا عکس ِ “این را می بینید؟” و “این را هم می بینید؟” تصویر اول (قرمز) با لینک مستقیم از کمانگیر بود و تصویر دوم (سبز) با لینک از طریق آدرس https.

مساله اساسی این است که اگر چه مشترکان خوراک کمانگیر نیازی به باز کردن صفحه ی وبلاگ ندارند، و بنابراین ظاهرا مشکلی با فیلترینگ ندارند، اما در عمل گوگل تصاویر را همچنان از سرور اصلی می خواند و این یعنی، از پس فیلتر، پستها بدون عکس دیده می شوند. راه حلی که مدتی است اینجا استفاده می کنم گرفتن گواهی SSL و آدرس دادن تصاویر از آن طریق است (ایده این کار را تاجایی که به خاطر می آورم یوسف خان منیری داد).

از بین ۱۸۸ پاسخی که به نظرسنجی آن پست داده شد، حدود دو سوم هر دو عکس را دیده اند. برای این افراد کمانگیر فیلتر نیست. جز ۸ نفر (۴% پاسخ دهندگان) بقیه قادرند کمانگیر را فارغ از فیلتر بخوانند (یعنی گواهی SSL کار می کند). اینکه مساله برای آن ۸ نفر چیست نمی دانم.

اگر شما مشکلی در دیدن تصاویر روی این وبلاگ دارید مرحمت می کنید کامنت بگذارید.